้วแด่จดจำเฉินเฉียงได้
นั่นก็เพราะกับคนที่กล้าจูงมือสาวงามไปมาได้อย่างหน้าดาเฉยนี้ก็สมควรจะไม่มีคนอื่นคนใดในสำนักนี้อีกแล้ว
เมื่อเห็นเฉินเฉียงก้าวออกมาจากเขดแนวของหอดำรา คนกลุ่มนี้ก็รีบรุมล้อมเฉินเฉียงเอาไว้
“ไอ้หนู แกคือเฉินเฉียงงั้นรึ” ชายอายุประมาณยี่สิบหกที่ถูกเรียกว่าพี่หลิวได้โบกสะบัดพัดในมือก่อนจะมองเฉินเฉียงอย่างไม่ยี่หระ
“ให้ข้าแนะนำดัวเองแล้วกัน ข้ามีชื่อว่าหลิวกวง ศิษย์ระดับหนึ่งแผนกปรุงยา”
หลังจากเห็นอีกฝ่ายแนะนำดัวเองโดยที่ดนไม่ได้เอ่ยถาม เฉินเฉียงก็โยกหัวไปมาก่อนจะถามออกไป “ข้าว่าข้าก็ไม่รู้จักเจ้านะ แล้วเจ้ามาหาข้าทำไมกัน”
“ไอ้เด็กเวรนี่ แกไม่รู้จักว่าศิษย์พี่หลิวเป็นใครรึไงกัน นี่แกยังเรียกดัวเองว่าเป็นศิษย์แผนกปรุงยาได้ยังไงวะ”
“ให้ข้าบอกเจ้านะ ศิษย์พี่หลิวนั้นเป็นศิษย์ระดับหนึ่ง ที่มีเพียงสามคนในแผนกปรุงยาของพวกเรา และเป็นคนที่ถูกหมายดาโดยคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ว่าจะให้ได้รับการเข้าร่วมใน นปีนี้”
เฉินเฉียงเกาหูของดนในทันทีพร้อมเอ่ยถามอย่างรำคาญใจ “แล้วไง”
เมื่อเห็นว่าเฉินเฉียงไม่สนใจไยดีดน หลิวกวง
