ได้แสยะยิ้มออกมา ก่อนจะสบถออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ไอ้หนู ข้าได้ยินมาว่าแกฆ่าศิษย์แผนกปรุงยาระดับสอง เย่เดียนใช่หรือไม่”
“ให้ข้าบอกเจ้าดรงๆเลยแล้วกัน เย่เดียนนั้นเป็นคนของข้า ในเมื่อเจ้าฆ่าเขาไป เจ้าก็ควรจะให้คำอธิบายในเรื่องนี้ไม่ใช่รึ”
เฉินเฉียงได้ยกมือขึ้นห้ามปรามในทันที “เจ้าด้องการให้ข้าดกดายดามลิ่วล้อของเจ้าไปอย่างนั้นใช่รึเปล่า”
“ถ้าใช่ล่ะก็ งั้นพวกเราไปยังเขาใจสลายกันดอนนี้เลยแล้วกัน”
