้อยๆของหยานเสวี่ยแล้วพูดออกมา “ไปหอตำรากันเถอะ”
ในตอนนี้เฉินเฉียงเลือกที่จะปล่อยวางจากร่องรอยที่ได้รับมาจากเย่เตียน
ไม่ว่ามันจะมีที่มาที่ไปยังไงก็ตาม หากมันไม่ได้เกี่ยวข้องกับสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าหรือวิหารศักดิ์สิทธิ์ เขาก็ไม่คิดจะไม่สนใจมันในตอนนี้
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงนั้นหารู้ไม่ว่า ในตอนที่เขาปล่อยศิษย์ระดับสองของแผนกปรุงยาให้หลุดรอดหนีหายไปนั้น คนเหล่านี้ต่างแพร่กระจายข่าวนี้ไปทั่วทั้งเขตสำนักเต๋าสวรรค์ชั้ นฟ้า ราวกับลมที่พัดผ่านไปทุกที่
นั่นก็เพราะ ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เฉินเฉียงเป็นเพียงศิษย์ระดับสามที่พึ่งจะเข้าสำนักมาเพียงเท่านั้น
และแน่นอนว่าคนที่ต้องครั่นคร้ามที่สุด ก็คงจะหนีไม่พ้นศิษย์ระดับหนึ่งที่ไปปะคำท้าประลองที่ประตูหน้าบ้านพักของเฉินเฉียง
แต่เดิม พวกเขาต่างก็ถือว่าตนเป็นถึงศิษย์ระดับหนึ่ง เพียงแค่ศิษย์ระดับสามย่อมไม่กล้าจะทำอะไร และนี่จะทำให้พวกเขาได้รับสาวงามมาเชยชมได้โดยไม่ต้องเปลืองแรง อีกอย่างหนึ่งค คืออีกไม่นาน พวกเขาเองก็เตรียมจะเข้าไปในวิหารศักดิ์สิทธิ์แล้ว
