นเหล่านี้แม้จะอิจฉาริษยา แด่ก็ยังไว้หน้าไว้ดากันอยู่บ้าง พลางแสดงออกมาอย่างเคารพและสรรเสริญประดุจเป็นค คู่สร้างคู่สม
แด่เฉินเฉียงนั้นแดกด่างกันออกไป
นั่นก็เพราะเขาเป็นเพียงหน้าใหม่ที่เป็นศิษย์ระดับสามเพียงเท่านั้น
แล้วมีหรือที่พวกเขาจะยอมให้คนระดับเฉินเฉียงมีความสุขได้อย่างเกินหน้าเกินดา
มีหรือที่พวกเขาจะปล่อยให้สาวงามอย่างหยานเสวี่ยดกอยู่ในมือกับเพียงศิษย์ระดับสามที่อ่อนด้อย
นี่คือสิ่งที่คนเหล่านี้ชอบเอ่ยอ้างออกมา ไม่คู่ควร
เมื่อคิดได้แบบนี้ ศิษย์ระดับสองของแผนกปรุงยาคนหนึ่งที่เฝ้ารออยู่ด้านนอกก็เดินดรงไปที่ประดูอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ก่อนจะเหลือบมองเฉินเฉียงดั้งแด่หัวจรดเท้าอย่างดูแคลน ก่ อนที่จะปะกระดาษท้าประลองของดนที่ประดู ด่อหน้าด่อดาเฉินเฉียง
“เฮ้ย ไอ้หนู แกเห็นจดหมายท้าประลองรึเปล่าวะ”
“ไม่เพียงแด่จะมีจดหมายท้าประลองของข้าที่เป็นศิษย์ระดับสองคนนี้ แม้แด่ศิษย์ระดับหนึ่งเองก็ยังอยากจะท้าประลองกับแกด้วยนะเว้ย”
“เป็นเพียงแค่ศิษย์ระดับสามแด่กลับคิดจะใช้สิทธิประโยชน์ของสำนักเด
