สมองของเขานั้นได้มลายห หายสิ้นไปแล้ว
หากว่ากันตรงๆแล้ว ช่วงเวลาที่เขาใช้ไปกับเม่ยซินนั้นช่วยให้เขาลืมเลือนความกังวลต่างๆไปจนหมดสิ้นด้วยซ้ำ
แต่เมื่อรับรู้ว่าประสบการณ์ที่เลวร้ายที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ได้สร้างขึ้นไว้ในใจของเม่ยซินยังคงอยู่ นี่ทำให้เขาเจ็บปวดจนทนไม่ไหวอีกต่อไป
โดยเฉพาะหลังจากได้เห็นทุกการกระทำของเม่ยซินตอนที่อยู่ในโลกใบเล็กของเขาแล้ว มันทำให้หัวใจของเขาเจ็บปวดอย่างไม่หยุดหย่อนราวกับหัวใจที่มีเลือดไหลซึมอย่างไม่หยุด
หากผู้ชายไม่อาจปกป้องหญิงที่รักได้ จะมีชีวิตไปอยู่เพื่อสิ่งใด
เมื่อคิดได้แบบนี้ เจิ้งยี่ก็ได้วางมือไปบนไหล่ของเม่ยซินอย่างละมุน พร้อมกับพูดออกมาด้วยใบหน้าที่จริงจัง “เม่ยซิน ทำไมเราไม่ไปเที่ยวเล่นกันสักหน่อยล่ะ”
เม่ยซินกะพริบตาปริบๆแล้วถามออกมา “แล้ว….พวกเราจะไปไหนกันล่ะคะ”
“ทั่วทั้งห้าภาคนี้มีเมืองอยู่นับพัน เราก็แค่ไปเดินดูทั้งหมดเพียงเท่านั้น”
…..
สำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้า
เฉินเฉียง หยานเสวี่ยและคนอื่นๆได้เข้ามาอยู่ในสำนักได้กว่าครึ่งเดือนแล้ว
ที่นี่แตกต่างจากสำนักเต๋าใต้บาดาล สำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าไม่มี