ถึงกระนั้น เฉินเฉียงก็ยังอดที่จะคิดถึงฮั่นจุยไม่ได้ว่า การที่มันผู้นั้นต้องการจะทะลวงเข้ามาที่นี่ก่อนหน้าเขาก็คงจะเป็นไปได้โดยยากเหมือนกันใช่รึเปล่า
เขาเชื่อว่าฮั่นจุยเองก็อาจจะทำเช่นเดียวกับเขา ที่หาโอกาสในการเข้ามายังวิหารศักดิ์สิทธิ์ผ่านทางสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้า
แต่นี่ก็เป็นเพียงแค่ความคิดของเขา
ในการหาตัวฮั่นจุยและการแก้ปัญหาการรุกรานของโลกปีศาจนี้ต่างก็เป็นภัยเงียบอย่างที่สุดของโลกมนุษย์ หากว่าเขาสามารถจัดการมันพร้อมกันได้ก็ดีไป แต่เรื่องเช่นนั้นคงเป็นไป ปได้อย่างยากยิ่งนัก
พอนึกถึงเรื่องนี้แล้วทำให้เฉินเฉียงนั้นคิดไปว่าสิ่งที่ราชาจักรพรรดิทั้งสามต้องการจากการปิดกั้นเขตแดนนั้นเป็นเพราะพวกเขาต้องการให้โลกมนุษย์มีความพร้อมต่อการต่อต้านการร รุกรานที่จะเกิดขึ้นเสียมากกว่า
แถมเขตแดนของราชาจักรพรรดิทั้งสามยังคงอยู่ได้อีกถึงยี่สิบปี
ในช่วงยี่สิบปีนี้ เขาเชื่อว่าโลกปีศาจนั้นจะไม่อาจรุกรานโลกมนุษย์ได้
หลังจากผ่านกำแพงพลังงานที่กั้นไว้รอบเขาโรคา เฉินเฉียงก็รับรู้ได้ว่าตนเองนั้นเข้าสู่พื้นที่ของวิหารศักดิ์สิทธิ์แล้วจริงๆ
