หนึ่งในผู้แทนได้เปลี่ยนสีหน้าที่แสดงออกอย่างมิตรไมตรีเป็นโกรธเกรี้ยว และตะโกนออกมาอย่างโกรธเคือง “นี่เจ้าคิดจะทำอะไรของเจ้า ใครอนุญาตให้เจ้าทำได้ตามใจกันเมื่ออยู่ที่นี่ น่ะ ห้ะ มากับข้าเดี๋ยวนี้”
หลายๆคนที่ได้ยินเสียงแบบนี้ในตอนที่คิดจะพุ่งตัวออกไปนั้นก็ตั้งตัดใจลง พวกเขาทำได้เพียงจ้องมองไปที่สมุนไพรล้ำค่าตรงหน้า แต่ก็ไม่กล้าที่จะลงมือทำอะไรอีก ทำได้เพียงเดิน นตามผู้แทนจากหอกองโจรหมาป่าขึ้นไปยังวิหารศักดิ์สิทธิ์
“ท่านผู้แทน ท่านจะพาพวกเราไปที่ใดกัน” เพียงแค่ตอนที่เหล่าผู้สอบตกได้เดินผ่านอาคารที่ดูสง่างามมาได้สองสามอาคาร หนึ่งในผู้ที่สอบตกก็ได้ถามออกมาอย่างสงสัย
“ฮี่ฮี่ฮี่ แน่นอนว่าเป็นการพาพวกเจ้าเดินชมรอบๆก่อน” ผู้แทนหอกองโจรหมาป่าได้พูดออกมาก่อนที่จะเดินต่อ “ส่วนสถานที่ที่ถูกเรียกได้ว่าเป็นตัวตนแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จร ริงนั้นอยู่ตรงหน้าพวกเจ้าอีกไม่ไกล รึพวกเจ้าจะบอกว่าพวกเจ้าไม่สนใจที่นั่นกัน”
เมื่อทุกคนได้ยินแบบนี้ ใบหน้าของพวกเขาก็แสดงความตื่นเต้นออกมาอย่างที่สุด
