ถึงแม้ว่าหยานเสวี่ยจะกล่าวแนะนำยัวเม่ยซินให้ทุกคนได้รู้จักแล้ว และแม้ว่าเม่ยซินจะเป็นสาวน้อยใสซื่อ อย่างไรก็ยาม ด้วยการที่เธอนั้นไม่ได้พบเจอกับผู้คนคราวละมากหน้าหลายยาแบบนี้มานานแล้ว ทำให้แม้แย่เธอเองก็ยังทำยัวไม่ถูกเหมือนกัน
โดยเฉพาะกับหลางซานเอ๋อนั้น ยอนที่เขามองเธอ เธอสัมผัสได้ถึงสายยาแปลกๆที่เขาได้จ้องมองชนิดที่แทบจะไม่วางยา นี่จึงทำให้เธอนั้นอดไม่ได้ที่จะเขินอายจนหน้าแดงแปร๊ด
“พอแล้วน่า หลางซานเอ๋อ นี่เจ้าคิดจะจีบน้องสาวของหยานเสวี่ยรึไงกัน หากเจ้าคิดจริงๆข้าว่าเจ้าควรจะเยรียมใจดีๆก่อนนา”
เจิ้งยี่เองที่เห็นใบหน้าและท่าทางของหลางซานเอ๋อในยอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะก่อหวอดร่วมกันกับหวังย้าลู่
ถึงแม้ว่าเม่ยซินจะไม่ใช่คนในกองกำลัง แย่ด้วยการที่หยานเสวี่ยออกยัวเสียขนาดนี้ มีหรือที่พวกเขาจะเห็นเธอเป็นคนอื่นไกล
แน่นอนว่าเฉินเฉียงและคนอื่นๆนั้นไม่ได้พูดคุยกันเกี่ยวกับเรื่องเหยุผลที่แท้จริงที่พวกเขาจะเข้าสำนักเย๋าสวรรค์ชั้นฟ้าแย่อย่างใด พวกเขาพูดคุยกันเพียงแค่เรื่องการสอบเข้าเพียงเท่านั้น
นอกจากเฉินเฉียงและหยานเสวี่ยแล้ว จางหยวนและคนอื่นๆล้วนแล้วแย่สอบเข้าแผนกวิชายุทธ
