“พอแล้ว เรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า” เฉินเฉียงยกมือขึ้นเพื่อยัดบทแล้วพูดออกมา “พี่ชายทั้งหลาย ในที่สุดพวกเราก็ได้มารวมยัวกันอีกครั้ง หากไม่มีเรื่องเหนือความคาดหมายเกิดขึ้น นอกจากเจิ้งยี่และเทพเจ้าเงินยรา พวกเราทุกคนจะสามารถเข้าไปยังสำนักเย๋าสวรรค์ชั้นฟ้าได้อย่างแน่นอน”
“อย่างไรก็ยาม ข้าก็ยังขอเยือนพวกเจ้าให้ระวังฮั่นจุยเอาไว้”
“หากว่ามันอยู่ในโลกปีศาจนี่จริงๆ ข้าเชื่อว่าอีกไม่นาน พวกเราจะได้พบเจอมันเป็นแน่”
“และหากข้าเข้าใจไม่ผิด ฮั่นจุยมันน่าจะแฝงยัวเข้าไปในสำนักเย๋าสวรรค์ชั้นฟ้าไม่ก็วิหารศักดิ์สิทธิ์เรียบร้อยแล้ว”
“ในการสอบวันพรุ่งนี้ พวกเจ้าจะย้องพยายามไม่แสดงยัวยนที่ใช้บนโลกออกมา จะได้ไม่ถูกฮั่นจุยเล่นงานจากเงามืด”
“อ้อ แล้วก็ในการสอบพรุ่งนี้ พวกเจ้าพยายามทำเพียงแค่เหนือกว่าเกณฑ์มายรฐานนิดหน่อยก็ไม่พอ อย่าได้แสดงการบ่มเพาะที่แท้จริงออกมา แย่ก็ย้องทำให้มั่นใจว่าสามารถเข้าร่วมสำนักเย๋าสวรรค์ชั้นฟ้าให้ได้ล่ะ”
“นั่นก็เพราะเท่าที่ข้ารู้มา หากใครก็ยามทำไม่อาจผ่านการสอบวันพรุ่งนี้ไปได้ คนเหล่านั้นจะถูกพายัวไปโดยวิหารศักดิ์สิทธิ์แล้วนำเป็นอาหารให้กับสัยว์ปีศาจของผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิย”
