แต่โชคไม่ดีที่ในครั้งนี้ภารกิจของเขาคือการนำพาศิษย์สำนักเต๋าดาวตกไปยังภาคกลาง และศิษย์หญิงของสำนักดาวตก นั้นล้วนแล้วแต่ยากจะเอ่ย แล้วจะนำไปเปรียบเทียบกับศิษย์หญิงจากสำนักเต๋าใต้บาดาลได้ยังไง
แต่นี่มันก็ทำให้เพียงเจิ้งเหวินนึกอิจฉาจางเหรินที่ได้ใกล้ชิดสาวงามเท่านั้น เขาไม่คิดว่าจางเหรินจะพุ่งมา าหาเขาด้วยเรื่องอย่างการโอ้อวดเพียงเท่านั้นอย่างแน่นอน
แม้คำพูดจางเหรินจะแฝงความในที่ชัดเจน แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามออกมา
“ฮี่ฮี่ฮี่ พี่เจิ้ง น้องชายผู้นี้ก็หมายถึงตามที่พูดนั่นแล หากพวกเราไปถึงภาคกลาง พวกเราสองคนย่อมไม่อาจได้เช ชยชมพวกนางได้อีก”
“ยังไงซะ พวกนางก็ต้องตกตายอยู่แล้ว ท่านไม่คิดจะเสียดายที่ไม่ได้รับรู้สัมผัสของพวกนางเลยรึไงกัน”
“เอาอย่างนี้ดีกว่า พวกเราสองพี่น้องจะใช้ค่ำคืนนี้อวยพรพวกนางสองสาวงามอย่างชิดใกล้ด้วยทุกสิ่งที่มี ท่านไม่ค คิดว่าจะดีกว่ารึ”
“ฮี่ฮี่ฮี่” เมื่อได้ยินแบบนี้ ดวงตาของเจิ้งเหวินก็เปลี่ยนสีน้ำเงินฉ่ำ พร้อมกับนิ้วที่ลูบไปมาที่ปลายคางก่อนพย ยักหน้ารับ “ในเมื่อพี่จางเห็นแก่ข้าถึงขนาดนี้ มีหรือที่ข้าจะขัดขืน”
หลังจากทั้งสองตกลงกันแล้ว แผนการจึงได้ถูกตระเตรียม
