“ว้าว ข้าไม่อยากเชื่อเลยจริงๆว่าศิษย์น้องเม่ยซินจะสามารถปรุงยาระดับสามได้เพียงด้วยอายุเท่านี้ ช่างเป็นอัจฉริยะจริงๆ ถ้าอย่างนั้น….” เมื่อพูดจบ เขาก็หันไปมองที่ผอ.ฉีที่ยืนอยู่บนที่นั่งผู้ทรงเกียรติแล้วพูดออกมา “ผอ.ฉี สำนักเต๋าของท่านมีอัจฉริยบุคคลเช่นนี้อยู่ ทำไมท่านไม่ให้นางมีส่วนในการสอบคัดเลือกนี้ด้วยล่ะ”
ด้วยการที่ผอ.ฉีไม่กล้าที่จะทำให้จางเหรินโกรธแม้จะได้ยินคำพูดที่ดูเหิมเกริมนี้ก็ตาม เขาจึงได้ลงมาจากที่นั่งผู้ทรงเกียรติแล้วพูดออกมาอย่างเคารพ “ท่านผู้แทน ท่านอาจจะยังไม่รู้ แต่ศิษย์หญิงผู้นี้พึ่งจะเข้าสำนักมาได้เพียงครึ่งปี ด้วยการที่ฝีมือของนางยังไม่เข้ารูปเข้ารอยทำให้ข้าไม่ได้คิดเสนอชื่อนางไป แต่หากท่านพูดมาถึงขนาดนี้ ในปีหน้าข้า….”
เมื่อพูดถึงตอนนี้ ผอ.ฉีก็ได้ยกคิ้วขึ้นหลังจากเห็นสายตาหนึ่งของจางเหริน
จางเหรินนั้นแสดงออกมาอย่างชัดเจน
แต่อย่างไรก็ตาม ในฐานะที่เป็นผอ.สำนักเต๋า ต่อให้เขาอยากจะได้รับความดีความชอบจากสำนักเต่าสวรรค์ชั้นฟ้าขนาดไหน แต่เขาก็ไม่อาจละเลยความปลอดภัยของศิษย์ของตนที่ปล่อยให้เผชิญหน้าหาที่ตายโดยไม่เตรียมตัว
