แต่ยังไม่ทันที่ผอ.ฉีจะได้พูดจบดี จางเหรินก็เปลี่ยนท่าทีและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ผอ.ฉี ตามความเห็นของข้านั้น แม้ท่านเป็นผอ. แต่ท่านกลับมีความคิดที่ผิดพลาดในเรื่องนี้”
“ถึงแม้ว่าน้องเม่ยซินจะเป็นศิษย์ภายในได้ไม่นาน แต่นั่นกลับทำให้นางพิเศษขึ้นมาไม่ใช่รึไงกัน”
“การที่สามารถปรุงยาระดับสามได้ในช่วงเวลาอันสั้น แม้แต่ศิษย์ภายในสำนักสวรรค์ชั้นฟ้าก็ยังมีศิษย์จำนวนมากที่มีความสามารถไม่เทียบเท่า”
“กับศิษย์ที่มีความสามารถที่สูงล้ำขนาดนี้ กลับไม่ยอมให้มีส่วนในการคัดเลือก นี่ไม่เพียงจะไม่ดีกับอนาคตของน้องเม่ยซิน มันยังแสดงให้เห็นว่าท่านไม่เคารพสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าของพวกเรา”
เม่ยซินที่เป็นประเด็น ได้รีบพูดออกมาแทนผอ.ฉี “ศิษย์พี่เจิ้ง ท่านโปรดอย่ากล่าวโทษท่านผอ.ฉีในเรื่องนี้ เป็นข้าที่มีฝีมือการปรุงยาที่ไม่เสถียรเอง แถมยังปรุงได้เพียงยาขจัดพิษระดับสามเพียงเท่านั้น”
“สิ่งที่ท่านผอ.ฉีได้กล่าวออกมาก่อนหน้านี้ถูกต้องแล้ว ข้าต้องการเวลาในการสั่งสมประสบการณ์และฝึกฝน ในปีหน้าก็ยังไม่สายที่ข้าจะได้มีส่วนในการคัดเลือกเข้าสำนักสวรรค์ชั้นฟ้าอยู่ค่ะ”
