เมื่อจางเหรินหันกลับมามองเม่ยซินอีกครั้ง รอยยิ้มก็ได้ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้า
“ศิษย์น้องเม่ยซินช่างถ่อมตัวนัก”
“ถึงแม้สำนักสวรรค์ชั้นฟ้าต้องการคัดเลือกศิษย์ที่มีความสามารถสูงล้ำอย่างที่สุด แต่พวกเราเองก็ยังให้ความสนใจเมล็ดพันธุ์ชั้นเลิศด้วยเช่นกัน”
“กับเจ้าที่สามารถปรุงยาระดับสามได้ด้วยเวลาอันสั้นนี้ มันหมายความว่าความสามารถของเจ้าไม่ได้ต้อยต่ำแต่อย่างใด เจ้านั้นมีโอกาสที่จะกลายเป็นศิษย์ที่สูงล้ำของแผนกปรุงยาของสำนักเรา”
“หากเจ้าพลาดโอกาสในการแสดงความสามารถก่อนที่เจ้าจะเบ่งบาน แล้วใครจะรับประกันได้ว่ายามที่เจ้าเบ่งบานได้แล้วจะมีคนเห็นคุณค่าของเจ้ากันล่ะ”
“หากเจ้าเข้าร่วมการสอบในครั้งนี้ ผู้แทนผู้นี้จะช่วยให้แทนเจ้าเพื่อให้เจ้ามีโอกาสที่จะสอบผ่านมากขึ้นเลยเอ้า”
“ผอ.ฉี ท่านคิดว่ายังไง”
หลังจากเห็นสายตาที่ฉายแววดุร้อยของจางเหริน ผอ.ฉีก็ทำได้เพียงยิ้มเจื่อนๆแล้วพยักหน้ารับ “ท่านผู้แทนพูดได้ถูกต้องแล้ว ด้วยความช่วยเหลือจากท่าน เม่ยซินสมควรจะได้รับการคัดเลือกเข้าสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าได้จริงๆ”
