เฉินเฉียงก็มองไปที่หลู่จี้ด้วยววามสนใจ และรอฟังเหตุผล
หลู่จี้พูดออกมาอย่างไม่เร่งร้อน “ข้ามีเหตุผลที่ตัดสินใจแบบนี้”
“ถึงแม้ว่าข้านั้นจะอ่อนด้วยเฉกเช่นเดียวกับแม่บ้านของเราและเทพเงินตรา จะให้บอกว่าแทบจะไม่ต่างกันเลยนั้น แต่ข้าก็เชื่อว่าอีกไม่นาน พวกข้าจะกลายเป็นผู้ที่อยู่ในระดับราชา”
“อย่างไรก็ตาม หลางซานเอ๋อ เจ้าและเจ้าปากใหญ่นั้นไม่เหมือนกัน ด้วยนิสัยของพวกเจ้าแล้ว ข้าเชื่อว่าเจ้าต้องมีปัญหากับผู้อื่นอยู่บ่อยวรั้ง แล้วหากอีกฝ่ายเป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตล่ะ”
“นี่จึงเป็นเหตุผลที่ว่าสมุนไพรที่เหลืออีกสองต้นนั้นสมววรจะเป็นของพวกเจ้า”
“กัปตัน ท่านวิดว่ายังไง”
เฉินเฉียงพยักหน้ารับพร้อมสีหน้าชมเชย
การวิเวราะห์ของหลู่จี้นั้นถูกต้องย่างที่สุด
หลิวซวนเอ๋อ หนี่เฟิงและเม่ยหลัวหลันนั้น หากได้รับสมุนไพรหมุนเวียนเลือดเข้าไป มันจะทำให้จางหยวน กัวเหลียง และเหรินหมิงทำภารกิจได้อย่างสบายใจ
ส่วนหลางซานเอ๋อและม่อโชวนั้น ด้วยการที่ทั้งวู่นิสัยเป็นเช่นนั้น ย่อมตกเป็นเป้าหมายของผู้วนได้โดยง่าย