บทที่ 402 พิษ
ใครที่ไหนจะไปคิดว่ามีคนที่สามารถเปลี่ยนรูปลักษณ์ได้ต่อหน้าต่อตาแบบนี้ได้กัน
คนที่มีเวทมนตร์ยังไม่อาจทำได้เทียบเท่าเฉินเฉียงเลยด้วยซ้ำ
“แปะ แปะแปะ แปะ แปะ”
เมื่อเห็นฉากนี้ กล่องหยกทั้งห้าแทบจะหลุดร่วงจากมือของราชาทั้งห้าคนพร้อมๆกัน
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินเฉียงเองก็แทบจะโจนทะยานเข้าไปหยิบฉวยกล่องหยกทั้งห้าในทันทีที่มันหล่นลงพื้นด้วยเหมือนกัน
แต่จิตใต้สำนึกของเขานั้นกลับบอกว่าอย่าได้หาทำเรื่องแบบนั้นไม่
นั่นก็เพราะดีไม่ดีหากเขาพุ่งเข้าไปหมายหยิบฉวย ราชาทั้งห้าอาจจะรีบเร่งหยิบกล่องหยกและรีบกินสมุนไพรหมุนเวียนเลือดไปก่อนที่เขาจะเข้าไปถึงตัว
และเพื่อให้บรรยากาศในการพบเจอผ่อนคลายลง เฉินเฉียงจึงได้นั่งลงเสียตรงนั้น
แม้ราชาทั้งห้าจะยังไม่ลดการป้องกันลง แต่อย่างน้อยๆพวกเขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเมื่อรู้ว่าเฉินเฉียงไม่ใช่ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต
หลังจากหยิบกล่องหยกของแต่ละคนที่ร่วงหล่นไปก่อนหน้า หัวหน้ากลุ่มก็ได้พูดออกมา “เจ้าเป็นใครกันแน่”
หลังจากเฉินเฉียงมั่นใจแล้วว่าไม่มีใครอื่นอีก เขาก็ได้เผยรอยยิ้มละไมขึ้นมาบนใบหน้า “ไม่ต้องรีบร้อนไป เรามาคุยกันช้าๆดีกว่า”
