เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงได้นำไวน์นารีแดงออกมาสองไหจากแหวนของตน ก่อนที่จะโยนไหหนึ่งไปให้คนทั้งห้าแล้วเปิดอีกไหหนึ่งยกดื่ม
ราชาทั้งห้าในตอนนี้จะมีอารมณ์ดื่มอยู่อีกได้ยังไงกัน ทั้งห้ายังคงจ้องมองเฉินเฉียงประดุจดั่งตัวประหลาด
แต่ตราบใดที่ทั้งห้ายังไม่คิดกินสมุนไพรหมุนเวียนโลหิตไป สำหรับเขาแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
การแสดงออกของทั้งห้าในตอนนี้จากตอนแรกที่ลนลาน แต่ในตอนนี้กลับดูสงบกว่ามากนัก
หากจะมีเหลือความตกใจไว้ก็คงจะเป็นไอ้การเปลี่ยนรูปลักษณ์ที่เหนือมนุษย์มนาของเขานั่นแล
เพราะราชาทั้งห้านั้นได้เห็นเฉินเฉียงเปลี่ยนรูปลักษณ์จากร่างที่ผอมกะหร่องเป็นคนอ้วนตุ๊ต๊ะต่อหน้าต่อตา
อย่างไรก็ตาม ด้วยเทคนิคการเปลี่ยนรูปลักษณ์ที่ดูราวกับสูงล้ำนี้ แต่นั่นก็ยังไม่ได้บ่งบอกว่าคนตรงหน้าของพวกเขานั้น แข็งแกร่งตามไปด้วย
แถมที่นี่คือกำแพงแสงที่มีเพียงคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่กล้าจะย่างกราย
เมื่อคิดได้แบบนี้ ราชาทั้งห้าก็เริ่มขยับเข้าไปรุมล้อมเฉินเฉียงไว้
“ไอ้หนู เจ้าเป็นใครกัน ทำไมเจ้าถึงได้มาที่นี่ บอกข้ามาตามตรงซะ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าข้าโหดร้ายก็แล้วกัน” ผู้นำกลุ่มได้พูดออกมาด้วยอารมณ์ที่ดุดัน
