“อย่างไรก็ตาม ในช่วงสุดท้าย กลุ่มผู้อาวุโสผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตได้ออกโรงเคลื่อนไหว และใช้หุ่นเชิดโลหิตกว่าร้อยตัวรุมล้อมและหมายสังหารผู้บ่มเพาะทั้งสามคนนั้น”
“ในตอนนั้นแม้เส้นทางหุ่นเชิดโลหิตจะยังไม่เป็นที่นิยม แต่นั่นก็ทำให้วิหารศักดิ์สิทธิ์มองเห็นถึงความหวัง”
“ความหวังที่ว่าสักวันหนึ่ง ยามที่พวกเขามีผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตที่แข็งแกร่ง พวกเขาจะหาทางข้ามไปยังโลกที่ผู้บ่มเพาะทั้งสามจากมา และแสวงหาวิชาบ่มเพาะที่สูงล้ำและยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้คนบนโลกปีศาจ”
“และนี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมวิหารศักดิ์สิทธิ์และสำนักเต๋าต่างๆ ให้ค่าแก่ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตสูงล้ำกว่าผู้บ่มเพาะบนเส้นทางสายอื่น”
เฉินเฉียงลอบพยักหน้าอย่างเข้าใจเมื่อได้ยินคำพูดนี้
คำพูดของหลิวฉิงหยุนนั้นเป็นไปตามที่เฉินเฉียงคิด
มันเป็นการยืนยันว่าคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์หมายที่จะรุกรานโลกของเขาจริงๆ
ยามใดที่ผู้คนบนโลกนี้ทำลายกำแพงเขตแดนไปได้ล่ะก็ คนบนโลกนี้เมื่อได้เห็นโลกของเขาแล้วจะรู้สึกยังไงกันน้อ
