“เมื่อตอนที่พวกข้าทั้งห้านั้นเป็นส่วนหนึ่งของกองโจรหมาป่าแล้วต้องทำเรื่องพวกนั้นในแต่ละครั้งน่ะ เจ้ารู้รึเปล่าว่าพวกข้ารู้สึกยังไง”
“ก่อนที่พวกข้าจะเข้าไป พวกข้าทุกคนต่างก็รู้สึกว่าเป็นเกียรติแห่งชีวิตและจิตวิญญาณที่ได้เข้าร่วมกับพวกมัน”
“แต่เมื่อพวกข้าได้เหยียบย่างเข้าไปแล้วเป็นส่วนหนึ่งของพวกมันนั้น พวกข้ารู้สึกเสียใจกับความคิดรู้สึกเป็นเกียรติก่อนหน้าอย่างที่สุด เพราะพวกข้านั้นต้องทำแม้แต่การจับคนธรรมดาที่ควรจะปกป้องให้มาพบกับนรกอเวจี”
“มันเป็นสิ่งที่ทำให้จิตใจของพวกข้านั้นมันยากจะรับได้จนทำให้เกือบที่จะเสียความเป็นคนไป”
“และเมื่อรู้ตัว พวกข้าทั้งห้าคนได้ถอนตัวจากวิหารศักดิ์สิทธิ์ในทันที”
“อย่างไรก็ตาม วิหารศักดิ์สิทธิ์นั้น แม้ในการเข้าไป เจ้าอาจจะมองว่ามันยากเย็นแล้ว แต่การจะออกมานั้นแสนเข็ญยิ่งกว่า”
“โดยเฉพาะกับพวกข้าทั้งห้าคนที่ได้เข้าไปเป็นถึงคนของกองโจรหมาป่า ซึ่งเป็นสิ่งสุดพิเศษที่หากพวกข้าพูดเรื่องของพวกมันออกไปแล้วจะทำให้พวกมันเปลี่ยนเป็นวิหารมารได้ในทันที มีหรือที่พวกมันจะปล่อยพวกข้าไปได้โดยง่าย”
