บนโลกนี้ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าอาหารให้กินฟรีๆ ไม่ว่าจะรักหรือเกลียด เฉินเฉียงก็ไม่เชื่อว่าหลิวฉิงหยุนจะบอกเล่าความลับของตนให้เขาได้รับฟังเพียงเพราะต้องการให้เขาเป็นศิษย์ของหลิวฉิงหยุนเพียงเท่านั้น
มันต้องมีเรื่องอื่นแอบแฝงอย่างแน่นอน
หลิวฉิงหยุนพยักหน้ารับอย่างพึงพอใจ
การพูดคุยกับคนฉลาดเฉลียวย่อมไม่ต้องเหนื่อยในการพูดคุย
หากเฉินเฉียงคิดจริงๆว่าที่เขาบอกเล่าเรื่องเหล่านั้นเพียงเพื่อให้เฉินเฉียงยอมรับเขาเป็นอาจารย์ หลิวฉิงหยุนก็คิดอยู่ว่าจะเลิกล้มความตั้งใจ
เพราะหากพูดกันตรงๆแล้ว ต่อให้เฉินเฉียงเข้าสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าไปได้ ก็ไม่มีทางเลยที่เฉินเฉียงจะได้เข้าร่วมกับวิหารศักดิ์สิทธิ์แม้แต่น้อย
“ถูกต้อง เฉินเฉียง ก่อนหน้านี้แม้ข้าจะอยากได้เจ้าเป็นลูกศิษย์ แต่นั่นก็เป็นเพราะว่าหากข้าขอร้องอะไรเจ้า มันจะง่ายกว่าที่เจ้าจะยอมทำตามคำขอของข้า”
“แต่หลังจากสังเกตเจ้ามาแล้ว มันทำให้ไอ้แก่ผู้นี้รู้สึกได้ว่า ไม่ว่ายังไงก็ตาม เจ้าก็ไม่มีทางรับข้าเป็นอาจารย์”
“และมันก็ถูกอีกเช่นกันตามที่เจ้าสังเกตเห็น ที่ไอ้แก่ผู้นี้พูดให้มากความก็เพียงเพื่อให้มีค่าพอที่จะร้องขอให้เจ้าทำบางอย่าง”
