หลิวฉิงหยุนถอนลมหายใจพร้อมสายตาที่เหนื่อยอ่อน ก่อนที่เขานั้นจะพูดออกมาอย่างไม่เร่งรีบ “ย้อนกลับไปตอนที่พวกข้าทั้งห้าได้เข้าไปยังวิหารศักดิ์สิทธิ์ และได้มีเคล็ดวิชาการบ่มเพาะถูกสลักไว้บนกำแพง”
“ข้าได้ยินมาว่าเหล่าผู้ที่อยู่ในระดับมหาราชานั้น ต่างก็ฝึกตามเคล็ดวิชาเหล่านั้นต่างก็กลายเป็นมหาราชา และพวกมันเป็นเคล็ดวิชาที่ได้มาจากผู้บ่มเพาะจากโลกอื่น”
“สำหรับผู้เดินบนเส้นทางการบ่มเพาะ ทุกคนล้วนถวิลหาการเข้าสู่ระดับขั้นที่สูงล้ำ”
“ไอ้แก่คนนี้ก็เช่นกัน”
“เฉินเฉียง ตามความเห็นของข้านั้น อย่างน้อยๆก็สามปี เจ้าจึงจะได้มีโอกาสเข้าไปยังวิหารศักดิ์สิทธิ์ และนั่นจะเป็นโอกาสที่เจ้าได้เข้าถึงเคล็ดวิชาเหล่านั้น”
“ไอ้แก่คนนี้หวังเพียงว่าเมื่อถึงเวลานั้น เฉินเฉียง ข้าขอให้เจ้ากลับมาแล้วสอนข้าเกี่ยวกลับเคล็ดวิชาเหล่านั้น สักหนึ่งอย่างก็ยังดี”
