บทที่ 336 ฝ่ายธรรมะเสื่อมถอย…ข้าจำต้องออกจากเขาแล้ว
ในชั่วพริบตานั้น สรรพสิ่งก็เงียบงัน
อักษรโลหิตที่เหือดหลงจากร่างของเซียนปฐพี ล้วนแต่เป็นการระบายความโกรธแค้นลึกล้ำต่อการล่มสลายของแดนสวรรค์เซวียนหลิง ความสิ้นหวังนั้นสุดขั้ว… แต่ก็เกรี้ยวกราดถึงขีดสุด!
วินาทีถัดมา ร่างของจ้าวยอดเขาปะสานฟ้าและเย่กูเยว่ก็ค้างแข็งไปพร้อมกัน
ผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งที่สุดในที่นี้คือทั้งสองคนนี้โดยไม่ต้องสงสัย และเมื่ออักษรโลหิตปรากฏขึ้น พลังอาฆาตที่มุ่งสังหารก็เลือกเป้าหมายทันทีโดยไม่ให้แม้แต่โอกาสขัดขืน
พลันนั้น พลังกดทับที่ไร้รูปไร้เสียงดุจใบดาบขนาดใหญ่ก็ผ่าลงมาจากฟากฟ้า จงใจจะฟันศีรษะของทั้งสองให้ขาดสะบั้น พร้อมทำลายชีพจรแห่งชีวิตในเรือนกายของพวกเขาโดยสิ้นเชิง พลังหนึ่งเดียวจากเซียนปฐพีผู้มีพลังเทียบเท่าเจินเหรินใหญ่ ยามระเบิดความอาฆาตเฮือกสุดท้ายเช่นนี้ มิใช่สิ่งที่คนทั้งสองจะต้านทานได้เลย!
“แคร่ก!”
รอยร้าวชัดเจนพลันปรากฏขึ้นระหว่างหว่างคิ้วของคนทั้งคู่ เพียงชั่วอึดใจ รอยร้าวนั้นก็กำลังจะแทรกทะลวงทั่วร่างของพวกเขา ทว่า… รัศมีแปลกประหลาดก็ส่องประกายขึ้นจากกายของทั้งสองในเวลาเดียวกัน
ทางฝั่งจ้าวยอดเขาปะสานฟ้า แสงสว่างนั้นมาจากป้ายหยกหนึ่งชิ้น
ป้ายหยกบัญชาสวรรค์!
ในนิกายศักดิ์สิทธิ์ มีเพียงจ้าวเขาทั้งสี่แห่งเท่านั้นที่มีคุณสมบัติได้รับของล้ำค่าเช่นนี้ ป้ายหยกนี้สร้างขึ้นโดยเจินจวินเอง ยามเผชิญหน้าความเป็
