“ยังไม่ต้องพูดถึงไอ้เด็กนั่นเลย แค่เจอสัตว์วิญญาณของมันพวกเราก็จบเห่แล้ว”
“ขนาดหลี่ฉิงยังตกตายโดยไฟของสัตว์นั่นไม่ใช่รึไง หากใครต้องการจะประลองกับเฉินเฉียง อย่างน้อยๆก็ควรจะอยู่ในระดับนายพลขั้นกลางเลยนะนั่น”
“อีกอย่าง ว่ากันตรงๆนะ อย่าว่าแต่สัตว์วิญญาณของไอ้เด็กนั่นเลย แม้แต่ไอ้เด็กนั่นเองมีระดับการบ่มเพาะขั้นไหนก็ยังไม่รู้ ขึ้นไปก็มีแต่รนหาที่ตายชัดๆ”
บนที่นั่งผู้ทรงเกียรติ เจิ้งฮูเชิงได้ขมวดคิ้วแน่น พร้อมกับแสดงออกมาด้วยท่าทางที่ไม่อยากจะพูดมาก
“พี่ฉี ถึงแม้ในการประลองระหว่างสองสำนัก จะไม่เคยมีกฎว่าไม่ให้มีการนำสัตว์วิญญาณมาใช้ในการต่อสู้ ไม่สิ ถึงแม้จะมีการใช้อยู่บ้างในการประลองก็ตาม”
“แต่หากเฉินเฉียงคิดจะนำสัตว์วิญญาณตนนี้เข้ามาร่วมในการประลอง สำนักของข้าข้อยอมแพ้ในคู่ของเขา”
ผอ.ฉีเองเมื่อได้ยินก็ทำได้เพียงจ้องมองไปยังฉินหมิงอย่างมีความหมาย
ฉินหมิงเองก็พยักหน้ารับเมื่อเห็น แล้วหันไปพูดกับเฉินเฉียง “เฉินเฉียง หากเจ้าต้องการจะลงแข่งในนามของศิษย์แผนกวิชายุทธ ข้าว่ามันจะทำให้เจ้านั้นไม่อาจแสดงศักยภาพออกมาได้หรอกนา”
