บทที่ 395 ยากจะรับ
ด้วยพลังจิตของเฉินเฉียงในตอนนี้ เขาย่อมสามารถตรึงร่างของหลี่ฉิงเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย
อย่างไรก็ตาม หากเขาทำเพียงเปลี่ยนหลี่ฉิงให้กลายเป็นคนโง่งม หลิวฉิงหยุนย่อมต้องสงสัยในตัวเขา และพร้อมที่จะสู้กับเขาจนกว่าเขาจะตกตาย
มีหรือที่คนอย่างหลิวฉิงหยุนจะเชื่อว่าหลานของตนจะโชคไม่ดีจนกลายเป็นคนโง่งมไป ต่อให้ไม่รู้ที่มาที่ไป แต่อย่างน้อยๆเขาก็ย่อมรู้แน่ว่าใครเป็นผู้ลงมือ
ไม่ใช่ว่าเฉินเฉียงนั้นเกรงกลัวหลิวฉิงหยุนแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะเขาและหยานเสวี่ยนั้นอยากจะใช้ช่องทางที่สำนักเต๋าใต้บาดาลมอบให้ ผ่านเข้าสู่พื้นที่ภาคกลางในฐานะศิษย์ของสำนักเต๋าสรวงสวรรค์เพียงเท่านั้น นี่จึงทำให้เขาไม่อยากจะก่อปัญหาในตอนนี้
เฉินเฉียงจึงเลือกที่จะไม่ใช้การโจมตีทางจิตใจในการจัดการหลี่ฉิง
หลังจากที่ทั้งสองได้นั่งประจันหน้ากัน หลี่ฉิงในตอนนี้มีเหงื่อไหลพรากอย่างช่วยไม่ได้ เขารู้ดีว่าตนเองกำลังถูกสะกดข่มเอาไว้ด้วยพลังจิตที่เหนือล้ำ
แต่ด้วยการที่มีกำแพงเขตแดนล้อมสนามประลองไว้ คนภายนอกนั้นจึงเพียงเห็นแล้วคิดเป็นอย่างอื่นไป
