บทที่ 390 การประลองปรุงยา
เพียงชั่วพริบตา ร่างของหลูอันที่อยู่ในลานประลองก็ค่อยๆหดหายไปจนเหลือเพียงแต่ผิวหนัง
ท้ายที่สุดแม้แต่ผิวหนังที่หลงเหลือก็ยังถูกบางสิ่งทะลวงออกมา หมาล่าเนื้อปีศาจที่เป็นหุ่นเชิดโลหิตของหลูอันนั้นหายไปนานแล้ว สิ่งที่ออกมานั้นก็คืองูพิษปีศาจที่เป็นหุ่นเชิดโลหิตของหลี่ฉิง
เมื่อเห็นงูพิษปีศาจของตนอิ่มหนำ หลี่ฉิงที่เห็นย่อมสุขใจ
หากไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นล่ะก็ ภายในสองวันนี้ หุ่นเชิดโลหิตของเขาจะยกระดับขึ้นไปอีกหนึ่งระดับขั้น
และนี่ทำให้การประลองระหว่างศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตของสองสำนักได้สิ้นสุดลง
เจิ้งฮูเชิงเองก็ทำท่าราวกับยินดียิ่งในผลการประลองรอบนี้ และเขาไม่กล่าวถึงเรื่องของเหลิ่งเซิ่งเลยแม้แต่น้อย
“เหอเหอเหอ ไม่สนุกเลยสักนิด การที่การประลองหุ่นเชิดโลหิตจบเร็วขนาดนี้ทำให้ข้านั้นราวกับยังไม่ได้ดูอะไรเลยจริงๆ”
“พี่ฉี ในการประลองครั้งนี้พี่ท่านควรจะพอมีศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตนอกจากศิษย์สองคนนี้อยู่นี่นา”
