รอยยิ้มของผอ.ฉียังไม่เปลี่ยนแปลงแต่อย่างใดเมื่อได้ยิน ก่อนจะตอบผ่านทางจิตวิญญาณกลับไป -เฉินเฉียงเองที่ยอมสัญญากับเราเพราะมั่นใจว่าหยานเสวี่ยนั้นจะชนะในการประลองปรุงยาไม่ใช่รึไงล่ะ-
-หากว่าเด็กนั่นมั่นใจว่านางนั้นมีความสามารถพอที่จะได้รับการคัดเลือก ข้าเชื่อว่าหยานเสวี่ยนั้นย่อมไม่มีปัญหาในการแข่งขัน-
-ส่วนเม่ยซินนั้น…..-
-เอาน่า ต่อให้ชนะเพียงห้าในหกก็ยังถือว่าฝั่งเราชนะอยู่ดีนั่นแล-
-แถมข้ายังได้ยินมาจากผู้อาวุโสซุนเต๋าอีกนะว่าศิษย์หญิงที่ชื่อเม่ยซินนั่นขยันขันแข็งหมั่นเพียรฝึกฝนอย่างหนักเพื่อทดแทนทักษะที่จำกัดของเธอ แต่ที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใดนั่นก็คือนางนั้นมีความกล้าพอที่จะลงประลองด้วยตนเอง-
-กลับผู้ที่มีความกล้าหาญพอที่จะลงประลองในงานใหญ่เช่นนี้ ต่อให้นางแพ้ก็หาได้สลักสำคัญไม่-
-ถึงแม้ผลการแข่งมันจะสำคัญ แต่กับศิษย์ที่การเผชิญหน้าต่อความพ่ายแพ้กับศิษย์ที่กลัวเกินกว่าจะพ่ายแพ้ได้นั้น ศิษย์แบบไหนที่ดีกว่าเจ้าก็น่าจะรู้-
ไม่นาน ศิษย์ทั้งหกก็ได้เริ่มแบ่งสมุนไพรปรุงยากัน พร้อมกับเตาปรุงยาตรงหน้าก็ได้ถูกจุดขึ้น และนี่ถือได้ว่าเป็นการเริ่มการประลองแล้ว
