บทที่ 387 หุ่นเชิดซากศพ
หลิวเสี่ยวฟานเองก็ได้แตะไปที่หน้าอกของตนเมื่อเห็นว่าสัตว์ปีศาจค้างคาวได้พุ่งมาที่ตน
และนี่ทำให้งูที่มีความยาวห้าถึงหกเมตรพุ่งออกมาจากอกของเขาพร้อมปากที่อ้ากว้างแล้วตรงไปยังค้างคาวปีศาจด้วยเสียงคำรามลั่น
ไม่เพียงเท่านั้น ด้วยการที่สัตว์ปีศาจของหลี่เสี่ยวฟานนั้นมีขนาดที่ใหญ่โต หางของมันที่ยังค้างคาอยู่ตรงช่องสีดำทะมึนที่หน้าอกของหลิวเสี่ยวฟาน นี่เองช่วยทำให้หลิวเสี่ยวฟานควบคุมหุ่นเชิดโลหิตของตนได้อย่างง่ายดาย
ส่วนค้างคาวปีศาจที่พุ่งตรงไปหาหลิวเสี่ยวฟานนั้น เมื่อมันได้เห็นงูปีศาจได้โจมตีสวนเข้ามา มันก็รีบทะยานขึ้นฟ้าไป
ด้วยการที่มันหลบเลี่ยงได้อย่างทันเวลา จึงทำให้มันไม่ได้ถูกงูปีศาจกลืนกินเข้าไปในคำเดียว
อย่างไรก็ตาม ทุกคนที่อยู่ด้านนอก ต่างก็เห็นได้ชัดว่าค้างคาวปีศาจตนนี้กลัวงูปีศาจตัวใหญ่ยักษ์ตัวนี้อย่างมาก
หากยังเป็นแบบนี้ การต่อสู้สมควรจะจบลงโดยไว
“ฮี่ฮี่ฮี่ เหลิ่งเซิ่ง ไอ้ที่ข้าเคยบอกเจ้าให้ยอมแพ้นั้นคงจะสายไปแล้วล่ะนะ”
“ให้ข้าบอกเจ้าตรงๆเลยแล้วกันว่างูปีศาจของนายน้อยผู้นี้ยังไม่ได้ออกไปเต็มตัว หากออกไปเต็มตัวเมื่อไหร่มันต้องได้ดื่มเลือดของเจ้า”