“ท่านผอ. กับอีแค่ศิษย์สำนักเต๋าใต้บาดาลสองคนนี้ให้ศิษย์พี่นี้จัดการเอง ข้าจะฆ่าพวกมันทั้งสองกับมือของข้า พวกมันจะได้รู้ว่าพวกมันไม่คู่ควรจะเดินบนเส้นทางสายนี้”
….
หลังจากที่เหล่าศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตสำนักเต๋าดาวตกได้พูดจาวางท่าใหญ่โตออกมาแทบจะพร้อมกันแล้ว มันแสดงให้เห็นถึงการข่มเหงรังแกกันอย่างไม่เกรงกลัวสิ่งใด
ผอ.ฉีที่นั่งอยู่บนที่นั่งแขกอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าไปมา
นี่คือความแตกต่างอย่างที่สุดระหว่างสองสำนัก
สำหรับแผนกหุ่นเชิดโลหิตนั้น ศิษย์สำนักเต๋าดาวตกแข็งแกร่งกว่าศิษย์สำนักเต๋าใต้บาดาลมากเกินไป
“พี่เจิ้ง ข้าต้องเสียใจด้วยจริงๆ ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตของข้านั้นส่วนใหญ่แล้วยังอยู่เพียงแค่เริ่มต้นหรือพอใช้เพียงเท่านั้น นี่ทำให้ในครั้งนี้ข้าส่งศิษย์ลงประลองได้เพียงแค่สองคนเท่านั้น โปรดให้อภัยกับทางข้าด้วยแล้วกัน ท่านผอ.เจิ้ง”
เจิ้งฮูเชิงย่อมรู้ดีว่าคำพูดของผอ.ฉีนั้นล้วนแล้วแต่เป็นความจริง
แต่นี่ก็เป็นเรื่องเดียวที่พวกเขาจะสะกดข่มสำนักเต๋าใต้บาดาลได้เพียงเท่านั้น และเท่านี้ก็ทำให้เขารู้สึกพอใจแล้ว
“ฮี่ฮี่ฮี่ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ทางฝั่งข้าก็จะขอส่งหลี่ฉิงและหลิวเสี่ยวฟานออกไปก็แล้วกัน”
