หลิวฉิงหยุนในตอนนี้ตื่นเต้นยินดีจนหน้าแดงฉานก่อนจะลอบส่งเสียงผ่านจิตวิญญาณไปหาผอ.ฉี –หลังจากงานประลองจบลงแล้ว ถ้าเฉินเฉียงทำผลงานออกมาได้ดี ข้าคงต้องขอคุยกับเขาเป็นการส่วนตัวนะ-
เมื่อได้ยินแบบนี้ ผอ.ฉีก็ทำได้เพียงถอดถอนลมหายใจ
ดูเหมือนว่าปมในใจของหลิวฉิงหยุนนั้นจะไม่อาจคลี่คลายได้โดยง่ายจริงๆ
และนี่จะทำให้ความคิดอ่านของเขานั้น อันตรายอย่างที่สุด
เป็นเพียงผู้อาวุโสสูงสุดในสำนักเต๋าเล็กๆ เมื่อเทียบกับสำนักในภูมิภาคกลางแล้วย่อมไม่มีความสำคัญให้ได้รับความสนใจ แต่เขาก็ยังกล้าทำตัวราวกับโลกนี้หมุนรอบตัวเขาอยู่อีก แถมอีกฝ่ายนั้นยังเป็นถึงวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นที่นับหน้าถือตาอีก
อย่างไรก็ตาม ผอ.ฉีนั้นก็เข้าใจหลิวฉิงหยุนในฐานะที่เป็นผู้บ่มเพาะด้วยกัน แม้ว่าเขาจะเป็นเช่นนี้ เขาก็ยังมีสิ่งยึดเหนี่ยวทางใจ
และสิ่งยึดเหนี่ยวที่ว่าก็คือหลานชายที่ถูกผู้อาวุโสแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ฆ่าตายไป
แถมเขายังต้องบาดเจ็บสาหัส ต่อหน้าศิษย์ทุกคนของสำนัก
แม้แต่สำนักเต๋าดาวตกก็ยังรับรู้ได้ถึงเรื่องนี้
สำหรับหลิวฉิงหยุนนั้น นี่คือความอัปยศที่ยากจะทานทน เรียกว่าให้ถูกฆ่าตายตรงนั้นยังดีซะกว่า
