“ก่อนหน้านี้ เมื่อข้าได้ไปที่เขาโรคาด้วยตนเอง ข้าได้ยินมาจากพวกวิหารศักดิ์สิทธิ์ว่ามีใครของคนที่ล่วงล้ำเขาโรคาไปก่อนหน้าข้าแล้ว”
“หากข้าเข้าใจไม่ผิด มันผู้นั้นสมควรจะเป็นฮั่นจุย”
“กัปตัน ทำไมท่านไม่กลับไปพาคนจากฮุยตู๋มาที่นี่เพื่อหาตัวฮั่นจุยล่ะ หากมันอยู่ที่นี่จริง เราจะได้หาตัวมันให้พบและจะได้แก้แค้นให้ท่านนายพลเทียนเว่ย”
“เฉินเฉียงถอดถอนลมหายใจในทันที “ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากนะ แต่ที่ใต้ก้นสมุทรมังกรคลั่งนั่นมีสัตว์ปีศาจมากมายอย่างเหลือคณานับ หากหนึ่งในนั้นไม่ทันได้ระวังตัว ต่อให้เป็นราชาจอมพลก็สามารถตกตายได้ในทันที””
“นี่จึงทำให้ข้าเลือกที่จะกลับมาที่นี่เพียงคนเดียว”
“และที่ข้ามาบอกพวกเจ้านี้ก็เพื่อให้พวกเจ้าเตรียมการรับมือไว้”
“ฮั่นจุยเคยเห็นพวกเจ้ามาก่อน และมันน่าจะจดจำจางหยวน เจิ้งยี่และหยานเสวี่ยได้อย่างเข้ากระดูกดำ”
“ดังนั้น จางหยวน เจิ้งยี่ พวกเจ้าสองคนต้องคิดหาทางให้ดี หลังจากได้เข้าไปในภาคกลางแล้วต้องแปลงโฉมตัวเองไม่ให้ฮั่นจุยจดจำพวกเจ้าได้”
