เหตุผลที่เฉินเฉียงบอกออกมาแบบนี้เป็นเพราะฮั่นจุยนั้น ไม่ว่ายังไงซะก็เป็นราชาจอมพลขั้นกลาง ในกองกำลังเทียนเว่ยนี้ก็คงมีเพียงเฉินเฉียงเท่านั้นที่จะพอหลุดรอดออกมาได้ยามที่ต้องเผชิญหน้ากับฮั่นจุย และเมื่อเฉินเฉียงทำได้แค่อาจหลุดรอด คนอื่นก็อย่าได้คิดฝันที่จะทำตามได้
เมื่อได้ยินคำเตือนของเฉินเฉียงนี้ ทุกคนทำได้เพียงก้มหน้าก้มตาในทันใด นั่นก็เพราะทุกคนรู้ว่าตนเองได้วางตัวในโลกนี้อย่างไม่สมควร
เมื่อเห็นกองกำลังของตนมีท่าทางสลด เฉินเฉียงก็ได้โค้งตัวลงแล้วหยิบไวน์ขึ้นมา “พี่ชายทั้งหลาย ถึงแม้พวกเราอาจจะพบเจออันตราย แต่สถานการณ์ก็ยังไม่ได้ถึงกับย่ำแย่ พวกเราไม่ได้เจอหน้ากันนับเดือน มาดื่มกันจะดีกว่าน่า”
“กัปตันพูดถูกแล้ว”
ในฐานะรองกัปตัน จางหยวนได้ยกชามไวน์ของตนและยืนขึ้นมาเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ
“พี่น้อง กองกำลังเทียนเว่ยของเรานั้นไม่เคยหลีกหนีแม้จะต้องเผชิญหน้ากับความตาย”
“ต่อให้ที่นี่เป็นโลกปีศาจ กองกำลังของเราก็ไม่ยั่น”
“เราจะดื่มเราจะกินเราจะพูดคุยกันจนกว่าฟ้าจะสาง”
“มา ชนกันหน่อย”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ในเวลาเช่นนี้เรามาเฉลิมฉลองให้กับการแต่งงานของรองกัปตันของพวกเราดีกว่า”