บทที่ 382 ความเป็นไป
อาจจะด้วยความสงบสุขและปลอดโปร่งที่มีอยู่เป็นนิจในโลกปีศาจ ทำให้เหล่าสมาชิกกองกำลังเทียนเว่ยทั้งหกกลุ่มนั้นเมื่อได้พบเจอกันแล้ว เฉินเฉียงก็พบว่าจางหยวนและเจิ้งยี่ที่ก่อนหน้านี้ราวกับจะไม่เข้าขากันนั้น กลับเผยรอยยิ้มบนใบหน้าอยู่ไม่ขาดอย่างน่าสงสัย
เช่นเดียวกับจางหยวนและคนอื่นๆที่มีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า เขาเองก็พลางส่งสายตาหวานเยิ้มให้หลิวซวนเอ๋ออยู่ไม่ขาดเช่นกัน
“จางหยวน เจ้ากับศิษย์พี่หลิวได้…”
เฉินเฉียงได้เอ่ยถึงจางหยวนและหลิวซวนเอ๋อชนิดไม่มีปี่มีขลุ่ย
หลิวซวนเอ๋อเมื่อได้ยินก็อายม้วนในทันทีพลางลากแขนจางหยวนมาปิดหน้าปิดตา
ใครจะไปคิดว่าคนที่เอาจริงเอาจังในหน้าที่การงานอย่างจางหยวนนั้น กลับจะตบแต่งกับหลิวซวนเอ๋อได้ยามเมื่ออยู่ที่โลกปีศาจแห่งนี้
นี่จึงทำให้เฉินเฉียงอดไม่ได้ที่จะเหลือบไปมองศิษย์พี่ที่รักอย่างกัวเหลียง
แต่ดูเหมือนว่าสถานการณ์ของกัวเหลียงจะไม่ได้ดีเยี่ยมเทียบเท่ากับคู่ของจางหยวนกับหลิวซวนเอ๋อและคู่ของเหรินหมิงกับเม่ยหลัวหลันสักเท่าไหร่นัก
