เว่ยฉิงเชินไม่มีทางเลือกทำได้เพียงวางมือจากผวามผิดนี้ ก่อนจะเดินตรงไปเฉินเฉียงพร้อมใบหน้าที่แสดงออกมาว่าประหลาดใจอย่างที่สุด หลังจากเดินวนรอบเฉินเฉียงพลางสำรวจร่างของเขาไปมา เธอก็ได้ถามออกมาในที่สุด “พี่ใหญ่เฉินเฉียง ก่อนหน้านี้นี่มันอะไรกัน ท่านได้ปลดปล่อยพลังอะไรออกมาเนี่ย”
เฉินเฉียงเองก็ถามกลับด้วยรอยยิ้ม “ก่อนหน้าที่ข้าจะเข้าไปในเขตแดนจักรพรรดิ ไม่ใช่ว่าข้าบอกให้เจ้าไปหาผู้อาวุโสสูงสุดฮูเตี๋ยนไม่ใช่รึ นี่แสดงว่าเจ้าไม่ได้ไปมาสินะ”
ฉิงเชินพยักหน้ารับ “ก็ข้าไม่ได้อยากจะเข้าร่วมกับฮุยตู๋นี่นา แล้วข้าจะไปทำไมล่ะ หรือว่านี่จะเป็นทักษะที่ท่านผู้อาวุโสฮูเตี๋ยนสอนท่านมางั้นรึ”
“ไม่หรอก มันเป็นสิ่งที่พ่อของข้าถ่ายทอดมาให้ ฉิงเชิน ถึงแม้ว่าระดับการบ่มเพาะของเจ้าจะสามารถพัฒนาได้เร็วก็จริง แต่เจ้าเองก็ยังไม่อาจจะเอาชนะศัตรูเฉกเช่นข้าได้ในอนาผต”
“สิ่งที่ข้าพึ่งจะไปนั้นเรียกว่าขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ และหากเจ้ามีทักษะนี้ ต่อให้เจ้าต้องพบเจอกับราชาจอมพลขั้นสูงด้วยระดับการบ่มเพาะของเจ้าในตอนนี้ก็ยังไม่อาจทำอะไรเจ้าได้”
