แต่หากต้องย้อนไปอีกครั้ง เขาก็ยังคงทำเช่นเดิมอย่างไม่สำนึกเสียใจ
อย่างมาก เขาก็จะทำเพียงไม่ข้องแวะกับฉิงเชินเกินไปเพื่อไม่ให้เธอนั้นต้องเจ็บปวดมากมาย
ดังคำกล่าวที่ว่า ความแค้นนั้นยากจะบรรเทา
ถึงแม้เฉินทียนเว่ยจะไม่เคยเลี้ยงดูเขาหรือแสดงตัวให้เห็นถึงความเป็นพ่อเลยก็ตาม แต่เพียงแค่ตอนที่เขาได้พบเจอพูดคุยกันในฐานะราชาสวรรค์ เขาไม่เพียงจะไม่หาประโยชน์จากเขา แถมยังคอยดูแลเอาใจใส่เขาอย่างไม่ขาด มันจึงเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่ไม่อาจจะลงมือล้างแค้นแทนได้
พ่อของเขายอมทำถึงขนาดยอมละทิ้งความแค้นของตนเพียงเพื่อให้เขาได้แต่งงานกับฉิงเชิน
แต่เรื่องมันผ่านไปแล้วก็แล้วกันไปเถอะ
ด้วยความเข้าใจของเขาที่มีต่อเว่ยฉิงเชินนั้น เขารู้ดีว่าเรื่องนี้นั้นยากเกินกว่าจะหวนคืน
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะมาพบเธอสักครั้งก็ยังดี
“ผู้อาวุโสสูงสุดหลิวฉิง ท่านทราบหรือไม่ว่าฉิงเชินนั้นไปที่ใด”
“เขตแดนหมอกโลหิต”
“เขตแดนหมอกโลหิตเหรอ”
“ถูกต้อง” หลิวฉิงพูดออกมาด้วยท่าทางจริงจัง “ก่อนที่นางจะจากไป นางบอกว่าหากท่านถามถึงนาง ให้ข้าบอกท่านว่าไปหานางได้ที่นั่น”
