หลังจากตัดสินใจได้แล้ว เฉินเฉียงก็ได้ใช้ท่าผ่ามิติในทันที และนี่ทำให้เพียงแค่ครึ่งวัน เขาก็ไปถึงตีนเขาเอเอวเรสต์ได้ ในตอนนี้เขาอยู่ที่หน้าทางเข้าพื้นที่ตั้งของฮูยตู๋
หลังจากได้รับรู้การกลับมาของเฉินเฉียง ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งฮุยตู๋หรือก็คือฮูเตี๋ยนได้แสดงออกมาอย่างยินดียิ่งและรีบออกมารับเขาด้วยตนเอง
“ท่านนายเหนือหัว ทำไมท่านถึงกลับมาได้กัน หรือมีเรื่องเกิดขึ้นในต่างเขตแดนนั่น”
หลังจากนั่งลงแล้ว เฉินเฉียงก็ได้ตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องกังวล ทุกอย่างกำลังดำเนินไปได้ด้วยดี เพียงแต่การหยุดยั้งการรุกรานอาจจะต้องยืดเยื้อมากกว่าที่คิดเท่านั้น”
“เอ้อ ใช่ ท่านผู้อาวุโสสูงสุด การสืบสวนเรื่องของฮั่นจุยเป็นยังไงบ้าง”
ฮุยเตี๋ยนเมื่อได้ยินก็ทำได้เพียงส่ายหัวไปมาอย่างจนปัญญา “นายเหนือหัว พวกเราได้กระจายคนของตนไปในทุกที่ แถมยังมีเผ่าพันธุ์มนุษย์ สัตว์ประหลาดและมนุษย์กลายพันธุ์ที่ร่วมมือส่งคนของตนออกไปอย่างไม่ขาด แต่มาถึงตอนนี้ พวกเรายังไม่ได้ร่องรอยของฮั่นจุยแต่อย่างใด”
“ไม่ต้องกังวลเรื่องนั้นไปหรอกท่านผู้อาวุโสสูงสุด ด้วยตัวตนของฮั่นจุย หากมันผู้นั้นต้องการจะหลบซ่อนย่อมไม่ง่ายที่จะค้นหา”
