ส้นทางการบ่มเพาะในภายภาคหน้า เจ้าสามารถมาหาข้าที่ที่พักของข้าได้ทุกเมื่อ”
ถึงแม้เฉินเฉียงจะรู้สึกแย่กับตัวตนเฉกเช่นหลิวฉิงหยุน แต่เขาก็บอกออกมาได้ว่า คำพูดเมื่อครู่ล้วนมาจากใจจริง
“ขอขอบคุณท่านผู้อาวุโสสูงสุดที่เอ็นดูศิษย์ เมื่อถึงยามนั้น ศิษย์ก็ขอจะขอรบกวนท่านอย่างแน่นอน”
หลังจากจากไป ผอ.ฉีได้กล่าวเตือนเฉินเฉียงออกมา “เฉินเฉียง อีกหนึ่งเดือนข้างหน้าเจ้ายังมีการประลองกับสำนักเต๋าดาวตกที่ต้องเผชิญอยู่”
“ในเรื่องการปรุงยานั้น ข้าจะพูดกับผู้อาวุโสซุนขอให้เจ้ามุ่งเน้นไปที่การบ่มเพาะและฝึกวิชายุทธในช่วงหนึ่งเดือนที่เหลือ เจ้าสามารถเข้าไปขอคำชี้แนะจากผู้อาวุโสหลิวได้ทุกเมื่อ หากเจ้ามีสิ่งใดติดขัดสงสัย”
ถึงแม้ผอ.ฉีและหลิวฉิงหยุนจะขาดหวังในการประลองระหว่างสองสำนักนี้มากเพียงใด แต่พวกเขาก็ไม่ได้ทำให้เฉินเฉียงคิดแยแสแต่อย่างใด
ขนาดระดับราชาเขายังไม่เกรงกลัว นับประสาอะไรกับหลี่ฉิงที่เป็นเพียงนักรบขั้นสูง
ต่อให้เขายืนเฉยๆ หลี่ฉิงก็ไม่อาจทำอะไรเขาได้แม้แต่น้อย
หลังจากที่ผู้อาวุโสของสำนักทั้งสองได้ออกไป เฉินเฉียงก็ได้ดึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาคิดอยู่ในใจ
ภายในห้อง เฉินเฉียงได้ถามหยานเสวี่ยขึ้นมา “หยานเ
