บทที่ 370 ความหวังริบหรี่
ถึงแม้สัตว์ปีศาจระดับสองจะดูน่าสะพรึงกลัว แต่เฉินเฉียงเองก็ได้สู้กับไอ้ตัวที่ทรงพลังกว่าสัตว์ปีศาจตัวนี้มากมายหลายเท่านัก นี่จึงทำให้เขาไม่ได้แยแสกับมันแต่อย่างใด
เม่ยซินที่ถอยกรูดออกไปหลายสิบเมตรจนราวกับเธอลืมวิธีการวิ่งหนีไปนั้น เมื่อเห็นว่าทั้งเฉินเฉียงและหยานเสวี่ยยังยืนนิ่งไม่ไหวติงก็ได้รีบเร่งตะโกนออกมา “พี่สาวหยานเสวี่ย รีบมาตรงนี้เร็วเข้า ระวังจะโดนมันทำร้ายเอานะ”
เพื่อไม่ให้เป็นที่เตะตา เฉินเฉียงจึงได้สะกิดหยานเสวี่ยที่ยังคงมองสัตว์ปีศาจอย่างไม่อาจละสายตาได้ให้ถอยไปอยู่ใกล้ๆคนอื่น
หลังจากที่สัตว์ปีศาจได้คำรามลั่นออกมาอย่างหนำใจแล้ว มันก็ได้หันไปจ้องมองศิษย์ภายในสี่คนที่กักขังมันเอาไว้ก่อนหน้านี้
ถึงแม้ศิษย์ทั้งสี่คนนี้จะไม่ได้เกรงกลัวต่อสัตว์ปีศาจระดับสองตัวนี้แต่อย่างใด แต่เพื่อให้การสอบนั้นลุล่วงไปอย่างปกติสุข ทั้งสี่จึงได้กดน้วไว้ที่หน้าอกของตน และทำให้มีหุ่นเชิดโลหิตสี่รูปร่างได้ปรากฏออกมาตรงหน้าแต่ละคน และพวกมันได้กีดขวางกลิ่นของผู้เป็นนายเอาไว้
ถึงแม้สัตว์ปีศาจทั้งสี่ที่ปรากฏตัวออกมานี้จะไม่ได้ตัวใหญ่โตเท่าสัตว์ปีศาจระดับสอง แต่ทั้งสี่ก็มีวิ
