ธีการในการสื่อสารของพวกมัน
และนี่ทำให้สัตว์ปีศาจระดับสองตัวนี้หันขวับไปมองที่หวู่ซงอย่างประหลาดใจ
ไม่ว่าใครก็ตามที่เห็นเจ้าสัตว์ปีศาจตัวนี้ต่างก็ต้องเกรงกลัวกันไปจนหมดสิ้น
แต่หวู่ซงที่รู้จักเจ้าตัวนี้อยู่ก่อนแล้วจึงไม่ได้มีท่าทางอะไรออกมา
แถมหากเขายังพลาดในการสะกดข่มมัน เขาจะตกกลายเป็นอาหารของมันแทนเสียอีก
ด้วยเหตุนี้ จะดีกว่าหากเขาจะวางท่าวางทางเอาไว้ให้อยู่สูง เพื่อที่จะทำให้มันนึกยอมรับในตัวเขาขึ้นมาบ้าง นี่จึงทำให้ใบหน้าที่อดสูก่อนหน้านี้แปรเปลี่ยนเป็นใบหน้าที่ราวกับเป็นญาติสนิทมิตรสหายที่กำลังเอ็นดูเด็กน้อย
“ไอ้หนู มานี่มา”
“เข้ามาในร่างข้าซะแล้วพวกเราจะเติบโตไปด้วยกัน”
ด้วยท่าทางที่แสดงออกมาอย่างประหลาดขัดกับสิ่งที่คนอื่นคิดว่าควรจะเป็นกันนั้นจึงทำให้ท่าทางของเขาราวกับคนบ้า ที่กำลังเรียกหมาน้อยทั้งๆที่อีกฝั่งนั้นคือสัตว์ปีศาจระดับสอง
เมื่อโดนทำประหนึ่งการดูแคลนแบบนี้ สัตว์ปีศาจระดับสองก็คำรามลั่นก่อนพุ่งตรงเข้าใส่ร่างผอมแห้งของหวู่ซง ราวกับรถถังที่ไล่เหยียบผู้คน
เมื่อเสียงดัง ปัง ได้ก้องกังวาน หวู่ซงที่เมื่อครู่อยู่ห่างจากสัตว์ปีศาจไปเมื่อครู่สองเมตร ก็ได้ถูกชนจนกระเด็นถอยห