้งสองกลับไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกเวลาพบเจออันตรายที่ทรงพลังแบบนี้เลยสักนิด
เฉินเฉียงที่รู้สึกว่ามีคนจับจ้องจากด้านหลังก็ได้หันกลับไปดู ก็พบเม่ยซินที่จ้องมองมาที่ตน
เฉินเฉียงพยักหน้าให้เป็นมารยาทไปทีหนึ่งก่อนที่จะหันกลับไปดูหวู่ซงที่นานราบพลางถูกโจมตีโดยสัตว์ปีศาจที่กลางสนามสอบ
ในตอนนี้หวู่ซงที่เลือดกบปากนั้น หัวของเขาไร้เรี่ยวแรงจนไม่อาจจะบังคับให้ตั้งอยู่จนพับไปอยู่ข้างลำตัว
เมื่อเห็นฉากนี้ทุกคนต่างก็หมดหวังในตัวเขาแล้ว
ผอ.ฉีที่จ้องมองเหตุการณ์อยู่นั้นก็ได้ส่ายหน้าไปมาพลางถอดถอนลมหายใจ “อั๊ยยา……..ผู้อาวุโสเฉียน ปล่อยเรื่องนี้ไปซะ ปล่อยให้เด็กนี่ตายอย่างสงบดีกว่า”
ผู้อาวุโสเฉียนนิ่งเงียบไปเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้ารับอย่างจนปัญญา
เขานั้นไม่ได้รู้สึกเสียใจในชีวิตของหวู่ซง แต่เพียงแค่เสียดายที่สูญเสียเมล็ดพันธุ์ชั้นดีไปอีกหนึ่ง
หากเขาไม่นำเมล็ดพันธุ์ชั้นดีอย่างสัตว์ปีศาจระดับสองออกมา แต่นำเพียงสัตว์ปีศาจระดับหนึ่งมาใช้กับหลี่ซง ผลก็คงจะออกมาดีกว่านี้
แต่ต่อให้หวู่ซงจะกำราบสัตว์ปีศาจระดับหนึ่งได้สำเร็จ นั่นก็ไม่ได้ช่วยให้ลูกศิษย์ในสังกัดของเขาชนะสำนักเต๋าดาวตกได้แต่อย่างใด และศิษย์ของเขา
