เจิ้งฮูเชิงหยุดเอาไว้
หากเป็นก่อนหน้านี้ ถ้าเฉิงยี่โดนเฉินเฉียงพูดออกมาแบบนี้เขาเองก็คงจะปล่อยให้เฉิงยี่ลงมือสั่งสอน
แต่ในตอนนี้ ผอ.ฉีได้ออกมาบอกด้วยปากตนเองว่าเฉินเฉียงนั้นไม่ว่ายังไงก็ถือว่าเป็นศิษย์ในของสำนักเต๋าใต้บาดาล หากเฉิงยี่ลงมือ ผอ.ฉีย่อมไม่ปล่อยเอาไว้
นี่ทำให้เจิ้งฮูเชิงมองเฉินเฉียงด้วยสายตาที่นิ่งลึก ก่อนจะหันไปหาผอ.ฉีแล้วพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม “พี่ฉี ช่างน่าเสียดายนักที่พวกเรามาที่นี่ในวันนี้กลับไม่ได้อะไรกันเลย”
“อย่างไรก็ตาม ในอีกสามเดือนข้างหน้า ในงานประลองระหว่างสำนักที่กำลังจะมาถึง เมื่อเราได้พบเจอกัน ข้าเชื่อว่าจะต้องได้พานพบสิ่งดีๆในวันนั้นเป็นแน่”
คำพูดของเจิ้งฮูเชิงนั้นแม้จะพูดออกมาราวกับเป็นเรื่องของภาพรวม แต่ความจริงแล้วเขานั้นให้ค่าและเชื่อใจหลี่ฉิงมากจนกล้าพูดออกมา
ไม่ว่าเฉินเฉียงจะมีทักษะเลิศเลอมาจากไหน แต่ในทันทีที่เขาก้าวเข้าไปในลานประลอง หลี่ฉิงจะต้องเด็ดหัวเฉินเฉียงได้ในทันที
ถึงแม้เจิ้งฮูเชิ้งนั้นจะหมายตาเฉินเฉียงเอาไว้ แต่ในเมื่อเขาไม่ได้ตัวไป เขาย่อมถากถางไม่ให้กลายเป็นเสี้ยนหนามของเขาในภายหลัง
ผอ.ฉีเองก็เข้าใจในเรื่องนี้ดี แต่ก็ไม่ได้คิดมากแต่อย่างใด
นั่นก
