บทที่ 363 ประมือ
ถึงแม้เฉินเฉียงจะไม่ได้ใส่ใจท่าทางของเฉิงยี่ แต่หยานเสวี่ยหาใช่ไม่
“ไอ้หมาแก่ แกจะพูดอะไรกัน”
หยานเสวี่ยจ้องตอบอย่างเย็นชา ไร้ซึ่งความกลัวใดๆ
ท่าทางของเธอนั้นทำให้แม้แต่ผอ.ฉีและหลิวฉิงหยุนก็ยังต้องพยักหน้ารับอย่างพึงพอใจ พวกเขานั้นรู้สึกมีความสุขที่ได้รับศิษย์ที่ห้าวหาญเช่นนี้เข้ามาในสำนัก
อย่างไรก็ตาม หยานเสวี่ยนั้นยังเป็นเพียงศิษย์นอก เป็นธรรมดาที่ผู้อาวุโสจากสำนักแบบสำนักเต๋าดาวตกนั้นต้องแสดงออกมาอย่างไร้สกุลรุนชาติยิ่งกว่าตอนพูดกับผู้อาวุโสต่างสำนักเช่นพวกเขาเสียอีก
ด้วยการที่หลี่ฉิงนั้นคือศิษย์ภายในของสำนักเต๋าดาวตก เป็นธรรมดาที่เจิ้งฮูเชิงและเฉิงยี่ต้องเออออตามไปเพื่อให้สามารถว่ากล่าวตักเตือนเขาได้บ้าง
แต่กลับหยานเสวี่ยที่เป็นศิษย์ภายนอกของสำนักคู่แข่ง กลับกล้าแข็งข้อกับเขาในสถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้เฉิงยี่จะพยายามฆ่าเธอในตอนนี้ ผอ.ฉีและหลิวฉิงหยุนย่อมไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้น
ถึงแม้เฉิงยี่จะโกรธ แต่เขาก็ไม่เสียสติพอที่จะไปทำร้ายศิษย์ผู้หญิงตัวน้อยๆที่เป็นศิษย์นอกเช่นนี้
นั่นก็เพราะเฉิงยี่ยังกลัวตัวเองเสียหน้าเกินกว่าที่จะลงมือทำ แต่เขาก็ยังมีคนคนหนึ่งที่เหมาะจะสั่งส
