อย่างไรก็ตาม เมื่อสถานการณ์มาถึงจุดนี้ พวกเขาก็ทำได้เพียงเล่นตามน้ำเท่านั้น เฉินเฉียงเมื่อรับรู้ย่อมไม่อิดออดที่จะผสมโรง และไม่ปกปิดความสามารถของตนต่อหน้าคนเหล่านี้
อย่างมากเขาก็แค่ไปที่เมืองอื่นแล้วหาสำนักเต๋าอื่นเข้าร่วมก็เท่านั้น
นี่ทำให้ก่อนที่ผอ.ฉีและคนอื่นๆมาถึง เฉินเฉียงยังคงวุ่นอยู่กับการสอนหยานเสวี่ยให้ปรุงยาได้
ถึงแม้ผอ.ฉีและหลิวฉิงหยุนจะไม่ได้มีพลังจิตสูงล้ำเท่ากับเฉินเฉียง แต่เมื่อทั้งสองเข้ามาในบ้านพักของหยานเสวี่ย ก็พบว่าทั้งสองคนกำลังเรียนรู้การปรุงยาด้วยตัวเองอยู่
ถึงแม้พวกเขาจะพึ่งเข้ามาในสำนักในฐานะศิษย์นอกและแทบจะโดนอัปเปหิออกไปด้วยเรื่องที่เกิดขึ้น แต่เมื่อเห็นความสามารถของเฉินเฉียงและหยานเสวี่ยแล้วก็อดที่จะทำให้ผอ.ฉีรู้สึกดีขึ้นมาไม่ได้ที่พวกเขาได้รับศิษย์ที่มีพรสวรรค์สูงล้ำมาแบบนี้
แม้แต่หลิวฉิงหยุนเองก็ยังแสดงออกอย่างแตกต่างจากตัวตนของเขาที่แสดงให้เห็นก่อนหน้า นั่นก็เพราะเมื่อพวกเขามาถึง แทนที่จะพังประตูเข้าไป เขากลับเรียกเฉินเฉียงและหยานเสวี่ยออกมาจากบ้านพักแทน
เมื่อเห็นทั้งสองออกมา ผอ.ฉีได้พยักหน้ารับประหนึ่งพึงพอใจในความสามารถและพูดออกมา “ศิษย์แผนกปรุงยาหยานเสว
