ทีหวือหวาในการบินนี้แต่อย่างใด
หากพูดกันตรงๆแล้ว สำหรับศิษย์ภายนอกนั้น การที่จะได้บินแบบนี้ก็ควรจะแปลกใจหรือกระดี๊กระด๊าอยู่บ้าง แต่กับศิษย์สองคนนี้ ไม่สิ กับหยานเสวี่ยที่เป็นศิษย์นั้นกลับไม่มีอาการแต่อย่างใด ทั้งๆที่ทั้งสองนั้นยังเทียบไม่ได้กับศิษย์คนอื่นด้วยซ้ำ
-ผู้อาวุโสสูงสุด เจ้าสังเกตรึเปล่าว่าท่าทางของศิษย์สองคนนี้มันปกติเกินไปน่ะ มันราวกับว่าทั้งสองคุ้นเคยกับการบินยังไงก็ไม่รู้- ผอ.ฉีส่งเสียงผ่านจิตวิญญาณหาหลิวฉิงหยุน
หลิวฉิงหยุนแม้จะคิดเช่นเดียวกัน แต่หลังจากลองจินตนาการดูโดยนึกประสบการณ์ที่พึ่งจะประสบ มันก็ทำให้เขาพอจะนึกอะไรขึ้นมาได้บางอย่าง ก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างแหยๆ –สงสัยจะเป็นครั้งแรกจนอึ้งกิ่มกี่ไปจนโง่งมไปแล้วเสียกระมัง-
ผอ.ฉีเมื่อได้ยินก็ไม่ได้ที่จะลอบถอดถอนลมหายใจ
ดูเหมือนว่าอาการบาดเจ็บทางใจที่เหล่าผู้อาวุโสแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์สร้างเอาไว้คงจะไม่มีทางหายไปในเวลาอันสั้นเสียแล้ว
สำนักเต๋าดาวตกและสำนักเต๋าใต้บาดาลนั้นตั้งอยู่กันคนละซีกเมืองเฉินหลิวเลยก็ว่าได้ แต่หากว่ากันตามตรงแล้วมันก็ไม่ได้ตั้งห่างกันสักเท่าไหล่นัก และด้วยการบินเพียงไม่กี่นาทีก็ทำให้ทั้งสี่มาถ
