็มหัวใจ เห็นได้จากน้ำเสียงเวลาที่พวกเขาพูดถึงวิหารศักดิ์สิทธิ์
แต่กลับผู้อาวุโสคนอื่นนั้นกลับรับรู้ได้ว่ามันเป็นคำพูดที่อยากจะประกาศสงครามกับสำนักเต๋าดาวตกอยู่เต็มอกเสียอย่างนั้น
“ที่ท่านผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวมาได้ถูกต้องแล้ว ท่านผอ. ในครั้งนี้ไม่ว่ายังไงพวกเราก็ไม่อาจอดกลั้นกับการกระทำของไอ้พวกดาวตกได้อีกต่อไปแล้ว”
“ไม่อย่างนั้นล่ะก็ แม้แต่ศิษย์ของพวกเราเองก็คงไม่อาจจะเงยหน้ามองผู้คนยามที่ออกไปยังโลกภายนอกได้”
“ผอ.ฉี หากปล่อยเรื่องราวให้เป็นแบบนี้ต่อไป ไม่เพียงจะเป็นการเพิ่มความโอหังให้ไอ้พวกสำนักดาวตกเท่านั้น แถมพวกมันจะยิ่งกดขี่พวกเรามากยิ่งขึ้นไปอีก”
“ในครั้งนี้ข้าจะต้องสั่งสอนมันให้ได้”
เมื่อได้ยินคำพูดของเหล่าผู้อาวุโสแล้ว ผอ.ฉีถึงกับต้องกุมขมับและนวดไปมาก่อนจะยกมือขึ้นแล้วพูดออกมา “ผู้อาวุโส พวกเรานั้นปล่อยเรื่องนี้ไปไม่ได้ก็จริง”
“แต่ในเรื่องนี้เป็นการพูดของพวกเราฝ่ายเดียว แต่พวกเรายังไม่มีหลักฐานอะไรในมือเลยสักอย่าง จะเป็นการดีกว่าหากพวกเราจะไตร่ตรองให้ดีก่อนที่จะลงมือ”
“พรุ่งนี้ ผู้อาวุโสสูงสุดและข้าจะไปนำตัวศิษย์นอกสองคนนั้นไปยังสำนักเต๋าดาวตก”
“หากว่าเป็นคนของสำนักดาวตกที่เร
