์สิทธิ์มา หลิวฉิงเหยุนนั้นไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวในสำนักเต๋าใต้บาดาลเนื่องจากต้องพักฟื้นอาการบาดเจ็บ
แต่หลังจากได้ยินเรื่องราวนี้จากผู้อาวุโสใน หลิวฉิงหยุนก็ได้หัวเราะออกมาด้วยความแค้นเคืองและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า “ผอ.ฉี ตามความคิดของตาแก่คนนี้ ไอ้การที่คนของเราไปพบเจอกับคนของสำนักเต๋าดาวตกในครั้งนี้ไม่ใช่เพียงแค่เหตุบังเอิญ”
“ตามประวัติศาสตร์ของสำนักนั้น ความขัดแย้งของพวกเราสองสำนักนั้นมันสืบทอดมาอย่างยาวนานเพราะต่างก็เป็นสำนักใหญ่ของเมืองนี้ก็จริง”
“แต่นับจากที่คณะผู้อาวุโสของวิหารศักดิ์สิทธิ์มาเยือนพวกเรานั้น ข้าเชื่อว่าคนพวกนั้นไม่ได้มาอย่างไร้เหตุผล ตาแก่ผู้นี้คิดว่ามันไม่ใช่แค่เรื่องเข้าใจผิด”
“เป็นไปได้ว่าไอ้เรื่องนั้นเองก็เป็นเจิ้งฮูเชิงอยู่เบื้องหลัง มันอาจจะไปพบเจอกับคนใหญ่คนโตทำให้พวกนั้นพุ่งเป้ามาที่พวกเรา”
“แถมมาในตอนนี้ ไอ้พวกสำนักเต๋าดาวตกยังมาหาเรื่องพวกเราซ้ำๆ ข้าเกรงว่านอกจากพวกเราจะสูญสิ้น พวกมันคงไม่เลิกรา”
“และหากเป็นอย่างนั้นจริง คงจะไม่เหลือชื่อของสำนักเต๋าใต้บาดาลของเราอีกต่อไป”
ผอ.ฉีนั้นย่อมรู้ดีว่าหลิวฉิงหยุนแค้นเคืองวิหารศักดิ์สิทธิ์อยู่เต
