าบอกว่าศิษย์ภายนอกหัวกะทิของแผนกปรุงยาหลิวเซียง ถูกศิษย์ภายนอกอีกคนที่พึ่งจะเข้ามาใหม่ที่ชื่อหยานเสวี่ยฆ่าตายงั้นรึ”
“นี่เจ้าไม่ได้เพียงแค่เห่าหอนออกมาเล่นๆใช่รึเปล่า”
อาวุโสผู้ดูแลศิษย์ภายนอก ผู้อาวุโสเฉียน ตะคอกใส่เสี่ยวหลูไจ๋อย่างสุดเสียง
“กับแค่เด็กใหม่ที่พึ่งจะเข้าร่วมแผนกเนี่ยนะจะสามารถฆ่าผู้ที่ถูกคัดเลือกให้เป็นตัวแทนของศิษย์ภายนอก”
“ใครจะไปเชื่อคำพูดเช่นนี้ได้กัน”
“เสี่ยวหลูไจ๋ ข้าเองก็ได้ยินมาว่าหยานเสวี่ยที่เป็นเด็กใหม่นั่นมีรูปโฉมที่งดงาม คงไม่ใช่ว่าเจ้านั้นสนใจนางแต่นางไม่เล่นด้วยจึงหาเรื่องใส่ร้ายนางเพื่อระบายความแค้นในใจหรอกนะ”
เมื่อเสี่ยวหลูไจ๋ได้ยินแบบนี้แล้ว เขาก็รีบคุกเข่าลงกับพื้นข้างหนึ่งแล้วลั่นคำสาบานออกมา “ผู้อาวุโสเฉียน ต่อให้ศิษย์ผู้นี้จะใจกล้าหน้าด้านขนาดไหน แต่ข้าย่อมไม่มีทางโกหกท่าน”
“แม้ว่าหยานเสวี่ยจะเป็นศิษย์ใหม่ก็จริง แต่ระดับการบ่มเพาะของนางนั้นไม่ได้ต่ำต้อย ขนาดศิษย์ในตอนนี้เป็นนักรบขั้นกลางแต่ยังไม่อาจจับท่วงท่าของนางได้เลย”
“ตามความเห็นของศิษย์นั้น หยานเสวี่ยมีระดับการบ่มเพาะอย่างน้อยก็ระดับนายพลขั้นต้น”
“ฮึ่ม เจ้ายังมีหน้ามาพูดความคิดเห็นของตัวเองอีก
