ลวี่หยางจึงเร่งเร้าหุ่นเชิดขึ้นอีกครั้ง พุ่งจิตไปยังร่างจำแลงเพื่อเฝ้าดูเหตุการณ์
ในขณะนั้นเอง ท่านเจินเหรินปราบมาร ก็หยิบแผ่นหยกเปล่าออกมาหลายชิ้น ใช้จิตเทวะจารึกวิชาเอาไว้ ก่อนจะส่งต่อให้แก่ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น
“นี่คือ…?”
ลวี่หยางใช้จิตเทวะกวาดมอง แวบเดียวก็เห็นว่า แผ่นหยกนี้ได้จารึกเคล็ดวิชาไว้ชุดหนึ่ง ชื่อว่าคัมภีร์ตอบสนองวิญญาณทงเสวียนแม้จะไม่เคยพบตรงๆ แต่เนื้อหากลับทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด…
ไม่นานนัก เขาก็ตระหนักขึ้นมาทันทีว่า…‘นี่คือเคล็ดวิชาปราณแท้ชั้นสอง!’
ตรงกันกับเคล็ดวิชาปราณแท้ชั้นสองของโลกเซวียนหลิงอย่างแน่นอน!
ทันใดนั้นเอง เจินเหรินปราบมาร ก็เอ่ยคำอธิบายออกมาอย่างเรียบเรื่อยว่า
“นี่คือผลการร่วมมือวิเคราะห์ของบรรดาท่านผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย เรียบง่ายเข้าใจได้ไม่ยาก ท่านทั้งหลายควรจะฝึกฝนได้อย่างรวดเร็ว”
น้ำเสียงของท่านแม้ฟังดูสงบนิ่ง แต่กลับมีแววเฉยชาราวกับไม่มีสิ่งใดน่าคิดใคร่ครวญ
“การบุกรุกโลกเซวียนหลิงในครั้งนี้ บรรดาท่านผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลายได้บรรลุข้อตกลงร่วมกันแล้ว จักแบ่งแดนสวรรค์ออกเป็นสี่ส่วน แต่ละฝ่ายส่งคนไปเก็บเกี่ยวลมปราณโดยสามารถขัดขวางกันได้ตามกลยุทธ์ และเมื่อสิ้นสุดแล้ว ก็จักแบ่ง ‘ตำแหน่งมรรคผล’ กันตามปริมาณลมปราณที่เก็บได้มากน้อย”
ใครเก็บได้มากที่สุด ย่อมได้ส่วนแบ่งของตำแหน่งมรรคผลมากที่สุด
ยุ่งยากปานนี้เลยหรือ?
ลวี่หยางขมวดคิ้วแผ่ว ความคิดหนึ
