บทที่ 355 หลี่เฟิง
ถึงแม้ว่าเมิ่งน้อยจะตัวไม่ได้ใหญ่โต แต่สติปัญญาของมันนั้นกลับเหนือกว่าทั่วไปนัก
ต่อให้เต่าคอยาวสามขาตัวนี้แม้จะไม่ได้แสดงความทรงพลังของมันออกมา แต่เมิ่งน้อยก็ไม่ได้ประมาท มันวิ่งวนเต่าสามขาไปสองสามรอบ ก่อนที่จะหาจังหวะโจมตี
วิธีการโจมตีของเมิ่งน้อยนั้นแม้จะเรียบง่ายแต่ก็ดุดัน มันเรียกได้ว่าเป็นการโจมตีที่ได้ผลดีที่สุดก็ว่าได้เหมือนกัน
ดั่งคำที่ว่า แม้จะเป็นการโจมตีที่ดูเรียบง่ายแต่กลับทรงพลังได้อย่างเลิศล้ำ
แม้เต่าคอยาวสามขานี้จะไม่ได้อ่อนด้อยในเรื่องการโจมตี แต่ด้วยกันที่มันไม่อาจเข้าใกล้เมิ่งน้อยได้ และทำได้เพียงทนรับการโจมตีจากลูกไฟที่พุ่งตรงมาที่กระดองหนาๆของมัน แม้มันดูเหมือนจะไร้ผล แต่ก็ทำให้เต่าคอยาวต้องหดคอที่ยาวยืดของมันเพื่อหลบเปลวไฟที่สาดกระเซ็นออกมา
ไม่นาน เต่าคอยาวสามขาก็ได้ตกตายอยู่ในสภาพที่หดคอและขา มีกระดองของตนนั้นเป็นเตาอบสุกอยู่ข้างในส่งกลิ่นลอยหอมฉุยไปทั่ว
“เมิ่งน้อยนี่ช่างเก่งกาจนัก มามา มาหาแม่เร็วเข้า” หยานเสวี่ยพูดเยินยอพลางส่งแก่นคริสตัลในมือให้เมิ่งน้อย
เฉินเฉียงพยักหน้าอย่างพึงพอใจก่อนที่จะพูดออกมา “ไม่เลว คราวหน้าถ้าอยากจะกินเนื้อย่าง