บทที่ 351 ร่างกายฟื้นคืน
“พวกเราจะประมาทไม่ได้”
หลิวเซียงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ตอนที่อยู่ในหอกิจการ ข้าเห็นมากับตาว่ากระบี่ของหยานเสวี่ยนั้นไวมาก แม้แต่ข้าก็ยังมองตามท่าร่างของนางไม่ทัน”
“ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่ชวนน้องจ้าวมาด้วยหรอก”
“ตราบใดที่เราจับนางผู้นี้ได้ หึหึหึ พวกเราจะได้ขึ้นสวรรค์ชั้นฟ้ากันล่ะ”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ศิษย์แผนกยุทธสกุลจ้าวก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตามอง ก่อนที่จะไม่ลืมทวงผลประโยชน์ของตน “พี่หลิวช่างเจ้าแผนการนัก ยังไงก็อย่าได้หลงลืมข้าผู้นี้ซะล่ะ”
“หากเรื่องนี้เป็นไปได้ด้วยดี น้องชายคนนี้จะของติดตามพี่หลิวไปนับจากนี้”
หลิวเซียงพยักหน้ารับ ก่อนที่จะชี้นิ้วไปทางหนึ่งแล้วเดินนำไป
….
ห่างออกไปร้อยไมล์ เฉินเฉียงได้ออกจากโลกใบเล็กของหยานเสวี่ย หลังจากนั้นเขาก็ได้เผยรอยยิ้มกว้าง
“หยานเสวี่ย ดูเหมือนข้อมูลที่หอภารกิจให้มาจะไม่ค่อยแม่นยำนะ”
“เขาม่อกั๋นแห่งนี้ไม่ได้มีเพียงสัตว์วิญญาณระดับหนึ่งเท่านั้น”
หยานเสวี่ยรู้ดีว่ากระแสจิตตรวจจับของเธอไม่ดีเท่ากับเฉินเฉียง นี่ทำให้เธอต้องรีบถามออกมา “ตรงไหน ไกลรึเปล่า”
“ตรงไปห้าสิบกิโลเมตรทางด้านซ้ายมีสัตว์วิญญาณระดับสองหนึ่งตัว
