นเฉียงให้รีบจากไป
ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงจะไม่ได้หันหลังกลับมามอง แต่ด้วยกระแสจิตของเขานั้นก็สามารถรับรู้ได้ทุกสิ่งในระยะร้อยไมล์อย่างไม่อาจมีอะไรหลบซ่อน
และนี่ทำให้เขาพบว่ามีคนสองคนลอบติดตามพวกเขามาในทันทีที่เขาเดินลงจากยอดเขา
หนึ่งในนั้นคือหลิวเซียง ผู้คุมสอบของแผนกปรุงยาในตอนนั้น
หลิวเซียงผู้นี้มีเจตนาร้ายอย่างไม่ต้องสงสัย เห็นได้จากการที่เขาจับจ้องหยานเสวี่ยอย่างไม่วางตา
แน่นอนว่าเฉินเฉียงเองก็รับรู้ได้ถึงความเกลียดชังที่เขามองมาที่ตัวของเฉินเฉียงเช่นกัน
ถึงแม้เขาในตอนนี้จะออกแรงได้ไม่มากนัก แต่ต่อให้ไม่มีหยานเสวี่ย เพียงแค่เมิ่งน้อยก็เพียงพอจะจัดการหลิวเซียงได้แล้ว
เขาม่อกั๋นอยู่ห่างจากเขาเทียมฟ้าร้อยห้าสิบกิโลเมตรโดยประมาณ หากไม่ใช่เพราะมีปลิงคอยติดตามอยู่ห่างๆ ทั้งเฉินเฉียงและหยานเสวี่ยจะไปถึงได้เพียงชั่วพริบตา
แต่เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัญหา ด้วยคำแนะนำของเฉินเฉียง หยานเสวี่ยก็ได้มาซื้อในเมืองเฉินหลิว ก่อนจะขึ้นขี่ม้าไปด้วยกัน มุ่งตรงไปยังเขาม่อกั๋น
สัตว์วิญญาณส่วนใหญ่บนโลกปีศาจนั้นอยู่ในภูมิภาคภาคกลางและภูมิภาคตะวันตก
แต่เพราะด้วยเรื่องของภูมิประเทศที่ไม่ค่อยจะมีเขา ทำให้เขตเป่ย
