บทที่ 349 ภารกิจ
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินเฉียงอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวไปมา
ดูเหมือนว่าด้วยนิสัยของหยานเสวี่ยแล้วจะไม่เหมาะกับการปรุงยาจริงๆ
“ช่างมันก็แล้วกันหยานเสวี่ย เจ้าไม่ต้องลองปรุงยาแล้วล่ะ”
“ไม่ ข้าทำได้ ยังไงข้าก็ต้องทำให้ได้” หยานเสวี่ยยังคงหยิบชุดปรุงยาที่เฉินเฉียงแบ่งไว้ออกมาก่อนจะพูดด้วยท่าทางที่ราวจะร้องไห้ “อาการบาดเจ็บของเจ้านั้นมันหนักมาก ข้าต้องปรุงยาฟื้นฟูให้ได้ เจ้าจะได้หายเร็วๆ”
“หยานเสวี่ย ฟังข้าก่อน”
เฉินเฉียงกุมมือของหยานเสวี่ยเอาไว้ก่อนที่จะยิ้มแล้วพูดออกมา “ให้พูดกันตรงๆแล้ว ข้านั้นแม้จะตกอยู่ในสภาพนี้ก็ยังปรุงยาได้ แต่ข้าเพียงแค่ต้องการสอนเจ้าให้รู้การปรุงยาไว้เพียงเท่านั้น”
“ยังไงซะตอนนี้เจ้าเองก็ถือว่าเป็นศิษย์ของแผนกปรุงยา หากเจ้าไม่เข้าใจเลยมันก็ไม่ควรใช่รึเปล่าล่ะ”
“และในเมื่อเจ้าเองก็ไม่ได้มีความสนใจในเรื่องนี้ จะดีกว่าหากเจ้าไม่ต้องฝืนนะ”
“แต่อาการบาดเจ็บของเจ้านั้นหนักขนาดนี้แล้วเจ้าจะปรุงยาได้ยังไง”
“การปรุงยาฟื้นฟูมันไม่ได้ยากเย็นอะไรนี่นา มันก็เหมือนที่ข้าบอก เพียงแค่ใส่ส่วนผสมในเตาปรุงยาแล้วควบคุมไฟนิดๆหน่อยๆก็ใช้ได้แล้ว”
“ถึงแม้ว่าอาการบาดเจ็บของข้าจ
